جهت اين است كه صاحب مال در دنيا و آخرت از خير بهرهمند شود ، آنگاه مىفرمايد خداوند غنى مطلق است و اين شما هستيد كه سراپا احتياج هستيد و اگر يك لحظه فيض و عنايت خدا از شما منقطع شود ، نابود مىشويد « 1 » .
در انتها مىخواهد بفرمايد ، اگر ايمان آورديد و تقوى پيشه كرديد كه خدا پاداشتان را تمام و كمال مىدهد ، ولى اگر اعراض كرده و روى گردانيد خداوند به جاى شما قومى ديگر قرار مىدهد و آنها را موفّق به ايمان مىكند در حالى كه آنها مثل شما نيستند ، بلكه ايمان مىآورند و تقوى دارند و در راه او انفاق مىكنند . در تفسير الدّر المنثور روايت شده كه وقتى اين آيه نازل شد مردم از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم پرسيدند : يا رسول اللّه اين چه قومى هستند كه خدا آنها را به جاى ما مىگذارد ؟
رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دست به شانهء سلمان زد و فرمود : اين مرد و قوم او هستند ، قسم به خدايى كه جانم به دست اوست ، اگر ايمان به خدا را در آسمان آويزان كرده باشند ، در نهايت مردمى از فارس آن را به دست مىآورند .
هامش
( 1 ) .سيه رويى ز ممكن در دو عالم * جدا هرگز نشد و اللّه اعلم