گناهان و بديهاى آنها را به جهت ايمانشان محو نمايد و دخول در چنين حيات طيّبهاى كمال سعادت و رستگارى عظيم است .
( 6 )
( وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْمُشْرِكِينَ وَ الْمُشْرِكاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ لَعَنَهُمْ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً )
: ( و نيز براى آنكه مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك را كه خدا گمان بد مىبردند ، عذاب نموده و گردونهء بلا را بر سرشان وارد كند و خداوند بر آنها غضب كرده و آنها را لعنت نموده و جهنم را برايشان آماده كرده كه چه بازگشتگاهى است )
در ادامهء تعليل مطلب انزال سكينت مىفرمايد : و براى اينكه خدا منافقان و مشركان را عذاب كرده و وارد جهنم نمايد و اينكه منافقان را قبل از مشركان ذكر نموده ، به جهت آنست كه خطر منافقان براى مسلمانان بيشتر از مشركان است و لذا عذاب سختترى هم دارند همچنانكه فرمود :
( إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
منافقين در پايينترين نقطهء آتش قرار دارند )
و مراد از ( ظن سؤ ) همانست كه آنها خيال مىكردند خدا نمىتواند رسول خود را يارى كند و عبارت
( عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ )
نفرينى است برايشان و يا حكمى است كه خدا دربارهء آنها رانده و مىفرمايد به زودى گردونهء بلا بر سرشان مىچرخد و خداوند آنها را از رحمت خود دور مىكند و در مقابله با نعمات اهل ايمان مىفرمايد منافقان و مشركان جايگاهشان جهنم است كه بازگشتگاه بسيار بديست .
( 7 )
( وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً )
: ( و تمام لشكرهاى آسمانها و زمين از آن خداست و خدا همواره عزيز و حكيم است )
پس تمام اسباب و علتّها بدست خداست و او مىتواند هر چيزى را كه اراده كند به انجام برساند چون او عزيزيست كه هيچ نيرويى نمىتواند او را ذليل كند و همه در برابر او با مسكنت و خوارى وارد مىشوند و حكيمى است كه همه افعالش بر اساس حكمت و متقن است و آنچه اراده كند بر اساس حكمت و عزّتش به انجام مىرساند ، اين آيه تعليلى براى آيات سابق است .