جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً )
: ( اوست آنكه آرامش و قوّت قلب را بر دلهاى مؤمنان نازل كرد تا ايمانى بر ايمان خود بيافزايند ، آرى براى خدا همه نوع لشكر در آسمان و زمين هست و خدا مقتدرى فرزانه است )
منظور از ( سكينت ) آرامش و سكون نفس و ثبات و اطمينان به آن عقايدى است كه به آن ايمان آوردهاند . و اينكه فرمود خداوند سكينت را در قلوب مؤمنان نازل كرد ، يعنى آن را در قلبهاى ايشان ايجاد كرد بعد از آنكه فاقد آن بودند .
و علّت اين ايجاد سكينه را افزايش ايمان آنها معرّفى مىنمايد ، ايمان به هر چيز عبارت است از علم و التزام به آن بطورى كه آثار آن در عمل فرد ظاهر شود و علم و التزام از اموريست كه شدّت و ضعف مىپذيرد .
لذا معناى آيه اين است كه خداى متعال كسى است كه ثبات و اطمينان را كه لازمهء مرتبهاى از مراتب روح است ، در قلب مؤمنان جاى داده ، تا ايمانى كه قبل از نزول سكينت داشتند بيشتر و كاملتر شود .
در ادامه مىفرمايد تمام جنود آسمانها و زمين از آن خداست . يعنى تمام اسبابى كه در عالم دستاندركارند ، از آن خدا و واسطههايى ميان خدا و خلق او هستند و آنچه را كه او اراده كند ، اطاعت مىكنند و مخالفت نمىورزند .
و او دانائيست كه هيچ چيز از علم او غايب نمىباشد و جز به مقتضاى اتقان و حكمتش عمل نمىكند ، لذا او قادر است كه آرامش و طمأنينه در دلهاى مؤمنان ايجاد كند و ايمان آنها را بيافزايد .
( 5 )
( لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ يُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ كانَ ذلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً )
: ( تا مردان و زنان مؤمن را وارد در بهشتهايى كند كه نهرها در دامنهء آن جريان دارد و بدىهاى آنها را محو كند و اين امر در نزد خدا رستگارى بزرگيست )
مىفرمايد علّت و حقيقت انزال سكينت بر قلبهاى مؤمنان و افزون شدن ايمانشان اين است كه خدا آنها را داخل در بهشتهاى جاودانى نمايد كه نهرها در آن جريان دارد و