بازيچهايست بنابراين مقصود بالذّات نمىباشد بلكه وسيلهء كسب توشه براى آخرت است . به همين دليل اگر ايمان بياوريد و با اطاعت خدا و رسول تقوى در پيش بگيريد ، خداوند پاداشتهايتان را مىدهد و در برابر آن ، مالتان را از شما نمىخواهد ، يعنى از شما نمىخواهد كه همه اموالتان را در راه او انفاق كنيد .
( 37 )
( إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَ يُخْرِجْ أَضْغانَكُمْ )
: ( چون اگر همه اموالتان را از شما بخواهد بطورى كه خودتان تهىدست شويد ، بخل مىورزيد و كينههاى درونيتان به بيرون زبانه مىكشد )
يعنى علّت اينكه خدا همهء اموالتان را از شما طلب نمىكند ، اين است كه اگر از شما بخواهد همه اموال خود را انفاق كنيد ، مشقّت بزرگى را به شما تحميل كرده و آن وقت بخل مىورزيد و از دادن آن امتناع مىكنيد و اين امر باعث مىشود كه كينههاى درونيتان آشكار شود و گمراه شويد .
( 38 )
( ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ وَ مَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّما يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ )
: ( اينك شما آنهائيد كه وقتى دعوت مىشويد كه در راه خدا انفاق كنيد ، بعضى از شما بخل مىورزند و هر كس بخل بورزد ، از سود بردن خود بخل نموده ، و گرنه خدا احتياجى به شما ندارد ، اين شما هستيد كه سراپا فقيريد و اگر از دعوت اسلام سرپيچى كنيد ، خداوند به جاى شما قوم ديگرى قرار مىدهد كه ابدا مانند شما نباشند )
اين آيه استشهاد آيه قبلى است ، در واقع مىفرمايد اينكه گفتيم : اگر همه اموالتان را از شما طلب كنيم ، شما دچار بخل مىشويد ، نمونهاش اين است كه وقتى شما به انفاق در راه خدا دعوت مىشويد - با اينكه انفاق شامل بخشى از مال شماست - بعضى از شما خساست به خرج مىدهند ، پس قطعا در برابر طلب همه اموال ، شما دچار بخل خواهيد شد .
ولى حقيقت اين است كه هر كس بخل بورزد خير را از خودش منع كرده ، چون خدا كه احتياجى به مال شما ندارد و او غنى بالذّات است ، پس طلب انفاق از جانب خدا به