هم بوسيلهء مؤمنان امتحان مىكند تا معلوم شود چه كسى اهل شقاوت ابدى است و چه كسى موفّق به توبه و بازگشت بسوى حق مىشود ؟
و در خاتمه براى تشويق به جهاد مىفرمايد : كسانى كه در راه جهاد با دشمنان دين و در راه خدا كشته شوند اعمال صالحشان هرگز باطل نمىشود و اجرشان در نزد خدا محفوظ است و به زودى خداى تعالى آنها را بسوى منازل سعادت و كرامت هدايت كرده و با مغفرت و عفو گناهانشان ، حال آنها را اصلاح مىكند تا شايستهء دخول در بهشت شوند و مراد از ( اصلاح بال ) زنده كردن آنها به حياتى طيّب است بطوريكه شايسته حضور در مقام قرب الهى گردند و در نهايت و به عنوان غايت هدايتشان خداوند آنها را داخل بهشتى مىكند كه در دنيا بوسيله وحى انبياء يا با بشارت در هنگام مرگ و يا در قبر و يا در قيامت ، آن را به ايشان معرفى كرده و شناساندهاند و همهء اين درجات در صورتى است كه قتال و جهاد آنها در راه اعتلاى كلمهء توحيد خدا و برقرارى پرچم اسلام باشد ( نه در راه تعصّب و قوميّت و دفاع از گروهى خاص يا در راه سرزمين يا در راه برپا داشتن عقايدى كه خداوند هيچ حجّتى در تأييد آن نازل نكرده . )
( 7 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد اگر دين خدا را يارى كنيد ، خداوند شما را يارى كرده و قدمهايتان را استوار مىسازد )
در اين آيه به قصد تشويق و تحريك به جهاد ، به مؤمنان وعدهء نصرت مىدهد ، و مىفرمايد اگر با جهاد در راه خدا و به منظور تأييد دين او و اعتلاى كلمهء حق ، خدا را نصرت دهيد ، خدا هم شما را يارى مىكند و اسباب غلبهء بر دشمن را برايتان فراهم مىسازد و به شما شجاعت داده و دلهايتان را تقويت مىكند تا در برابر دشمن ثابت قدم باشيد و بر آنها غلبه بيابيد و اين وعدهء نصرت قطعى و حتمى است و حال كه امر چنين است ، پس بر مؤمن واجب است كه جان خود را در راه نصرت دين خدا هديه كند .
( 8 )
( وَ الَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ )
: ( و كسانى كه كفر ورزيدند سقوطى هميشگى برايشان خواهد بود و خدا اعمالشان را نابود مىكند )