به مهاجرت از آنجا كردند ، در اين آيه قلب رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را تقويت و اهل مكّه را تهديد و تحقير مىكند و مىفرمايد ، اهل مكّه نمىتوانند خدا را به عجز آورند چون خدا قريههايى بسيار نيرومندتر از اينها را هلاك نموده ، در حالى كه هيچ ياورى نداشتند كه آنها را در برابر عذاب خدا يارى كند .
( 14 )
( أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ )
:
( آيا كسى كه بر برهان آشكارى از جانب پروردگارش مىباشد ، مانند كسى است كه عمل زشتش برايش زينت يافته و از هواى نفس خود پيروى مىكند ؟ )
مراد از كسانى كه بيّنهاى از پروردگارشان دارند ، مؤمنين هستند و مراد از بيّنه ، دلايل روشن از ناحيه پروردگار است كه عقايد آنها را يقينى كرده و همواره با دليل و حجّت ، راه حق را مىپيمايند و از حق پيروى مىكنند ، امّا كسانى كه كافر شدند ، شيطان اعمال زشتشان را برايشان زينت داد و آن اعمال را نيكو و حسن ديدند و لذا از اعمال پليد و هواهاى نفسانى خود پيروى كردند و مسلّما وضعيّت اين دو طائفه يكسان نيست .
( 15 )
( مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ )
:
( مثل و صفت آن بهشتى كه به مردم با تقوى وعده داده شده اين است ، كه در آن نهرهايى از آب تازه و نهرهايى از شير هست كه طعمش تغيير نمىكند و نهرهايى از شراب در آن است كه براى نوشندگان لذّتبخش است و نيز نهرهايى از عسل خالص در آنجاست و آنها در بهشت از هر گونه ثمره و ميوه برخوردارند و مغفرتى از پروردگارشان دارند ، آيا چنين كسانى مثل آن كسى هستند كه جاودانه در آتش قرار دارد و آبى جوشان مىنوشند كه اندرونشان را پاره پاره مىكند ؟ )
اين آيه توضيح و تفصيل آيهء سابق است و بهشتى را كه مؤمنان وعده داده شدهاند ، توصيف مىكند به اين كه بهشت آن چنان رفيع و بلند مرتبه است كه قابل توصيف نيست و تنها مىتوان با آوردن مثالى ذهن را به نوعى به آن نزديك كرد ، به هر حال مىفرمايد