حق معامله مىكند و هرگز امور بر او مشتبه نمىشود .
[ آيهء ( 14 - 9 ) حصر عزّت در خداوند و توضيح كلم الطيّب و تشبيه مؤمن و كافر به دو درياى شيرين و شور ]
( 9 )
( وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها كَذلِكَ النُّشُورُ )
: ( خداست كه بادها را مىفرستد تا ابرها را برانگيزد ، پس ما آن ابرها را به سوى سرزمين مرده مىفرستيم و به وسيلهء آن آنجا را بعد از خمودى زنده مىسازيم ، امر قيامت و نشور نيز همينطور است )
در اين آيه بعثت و زنده شدن اموات در روز قيامت به احياء زمين در اثر بارش باران تشبيه شده ، يعنى همانطور كه باران بر زمين موات و خموده مىبارد و آن را سرسبز و خرّم مىكند ، انسانها نيز وقتى دوران زندگى زمينىشان به سررسيد و مردند در روز قيامت به امر الهى از گورها درآمده و زنده شده و در روى زمين براى حساب و جزا منتشر مىشوند .
( 10 )
( مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ )
:
( هركس كه در طلب عزّت است ، همانا عزّت به تمامه در نزد خداست و كلمهء طيّب بسوى او بالا مىرود و عمل صالح آن را در بالاتر رفتن مدد مىرساند و كسانى كه با گناهان خود با خدا نيرنگ مىكنند ، عذابى سخت دارند و مكرشان بىفايده خواهد بود )
( عزّت ) يعنى حالتى كه مانع از شكست و مغلوب شدن مىگردد و صلابت اصل در معناى عزّت است .
به اين معنا عزّت به تمامه در نزد خداست چون غير از او همه موجودات در ذات خود فقير و ذليل هستند و مالك هيچ چيز نمىباشند ، پس هركس در طلب عزّت است بايد آن را به وسيله عبوديّت در بارگاه الهى يعنى با ايمان و عمل صالح كسب كند و عزّت را از خدا بجويد . در ادامه فرمود كلمه طيّب بسوى او اوج مىگيرد و عمل صالح آن را مدد مىكند .
( كلم الطيّب ) يعنى سخنى كه با نفس شنونده سازگار و ملائم باشد بطوريكه از شنيدن آن ، حالت انبساط و لذّتى در شنونده ايجاد شود و كمالى را كه فاقد آن بود به وى اضافه