عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى بَلى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( آيا نمىبينند كه خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد و از خلقت آنها خسته نشد ، قادر است كه مردگان را زنده سازد ؟ آرى او به هر چيزى قادر است )
مىفرمايد : آيا هنوز نفهميدهاند و بصيرت نيافتهاند كه آن خدايى كه آسمانها و زمين به اين عظمت را خلق كرد و از خلقت آنها عاجز يا خسته نشد ، قادر است كه مردگان را زنده كند ؟ چون او مبدأ هستى و حيات هر چيز است و او قادر مطلق است لذا بر هر امرى تواناست .
( 34 )
( وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ )
: ( روزى كه كفّار بر آتش عرضه مىشوند و به آنها گفته شود آيا اين كه مىبينيد وعدهاش به حق نبود ؟ گويند : آرى به پروردگارمان سوگند به حق بود . خطاب رسد : پس بچشيد عذاب را به سبب كفرى كه مىورزيديد )
يعنى در روز قيامت وقتى كافران در مجاورت آتش دوزخ قرار مىگيرند و آن را به چشم خود مىبينند ، از آنها پرسش مىشود : كه آيا اين آتش جهنّم كه شما را از آن انذار مىكردند ، به حق نبود ؟ پس از سر ناچارى و استيصال اعتراف مىكنند و آن وقت خطاب مىرسد كه بچشيد اين عذاب را به سبب كفرتان و انكارى كه در دنيا نسبت به معاد داشتيد .
( 35 )
( فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ )
: ( پس تو نيز صبر كن همانطور كه پيامبران اولو العزم صبر كردند ، و در امر عذاب آنها عجله نكن . چون آنقدر وعدهء خدا نزديك است كه وقتى فرا رسد به نظرشان مىرسد كه گويا پيش از يك ساعت از روز در دنيا نبودهاند ، اين قرآن بلاغ است و آيا جز مردم تبه كار كسى هلاك مىشود ؟ )
در اينجا در مقام تسليّت و دلگرمى دادن به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : تو در برابر انكار اين كفّار صبر كن و از انكار آنها نسبت به معاد دلتنگ مشو همانطور كه رسولان