مجازات مجرمين همين است يعنى آنها را بشدّت كيفر مىدهيم .
( 26 )
( وَ لَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيما إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً فَما أَغْنى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كانُوا يَجْحَدُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ )
: ( با اينكه ما به آنها مال و مكنتى داده بوديم كه به شما ندادهايم ، و به آنها گوش و چشم و قلب داده بوديم امّا نه گوش و نه چشم و نه قلبشان كمترين بهرهاى برايشان نداشت ، چون آيات خدا را انكار كردند و همان عذابى كه آن را مسخره مىكردند ، بر سرشان آمد )
در اين آيه كفّار مكّه را با نتيجه گيرى از سرنوشت آنها ، نصيحت مىكند و مىفرمايد :
قوم عاد از نظر تمكّن و قدرت تصرّف در وضعى بودند كه شما نيستيد و همچنين به وسائل درك و تشخيص مجهّز بودند و مىتوانستند با استفاده درست از آنها خود را از ناملايمات و مضّار برهانند و نفع و ضررشان را تشخيص دهند . امّا هيچكدام از آنها بدردشان نخورد چون با آيات خدا مجاهده كردند و آنها را انكار نمودند ، در نتيجه عذابى كه آن را مسخره مىكردند به آنها اصابت كرد . با اين حال شما اگر به جرم انكار آيات الهى گرفتار حوادث شويد ، چه چيزى داريد كه شما را از عذاب خدا ايمن كند ؟
( 27 )
( وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا ما حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرى وَ صَرَّفْنَا الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ )
: ( و به تحقيق ما آباديهايى را كه در اطراف شما بودند هلاك كرديم و آيات خود را برايشان نشان داديم تا شايد برگردند )
در اينجا نيز هلاكت اقوام گذشته را تذكّر مىدهد و مىفرمايد ما به دهكدههاى اطراف شما آيات مختلف خود را نمايانديم ، يعنى معجزات گوناگون به آنها ارائه كرديم ، يا نعمات مختلف به آنان ارزانى داشتيم و آنها را از عذاب امّتهاى سابق بيم داديم ، تا شايد از ظلم خود برگردند و توبه كنند و به عبادت خدا بپردازند ، امّا آنها متذكّر نشدند و ما هم آنها را هلاك كرديم .
( 28 )
( فَلَوْ لا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْباناً آلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَ ذلِكَ إِفْكُهُمْ وَ ما كانُوا يَفْتَرُونَ )
: ( پس چرا آن خدايانى كه به جاى خداى تعالى معبود