چيزى از آيات ما اطلاع مىيابد ، آن را به تمسخر مىگيرد ايشان عذابى خوار كننده دارند )
( 10 )
( مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ وَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ ما كَسَبُوا شَيْئاً وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ )
: ( و در پشت سرشان جهنّم است و آنچه از مال و جاه دنيا به دست آوردهاند و هيچ يك از خدايانى كه به غير خدا ولىّ خود گرفتهاند ، ابدا به دردشان نمىخورد و عذابى عظيم دارند )
( 11 )
( هذا هُدىً وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ )
: ( اين قرآن هدايت است و كسانى كه به آيات پروردگارشان كفر ورزيدند عذابى دردناك از سختترين شكنجهها خواهند داشت )
مىفرمايد هلاكت و مرگ بر هر دروغگوى گنه كار كه آيات قرآن را كه برايش تلاوت مىشود و حاوى دلالت است ، مىشنود ، امّا باز هم دست از كفر خود برنداشته و همچنان در برابر حق مقاومت و عصيان مىورزد ، گويا اصلا اين آيات را نشنيده ، پس به جهت انكار حق ، او را به عذابى دردناك بشارت بده ، اينچنين شخصى وقتى به بعضى از آيات ما علم و آگاهى مىيابد ، همه آنها را استهزاء مىكند ، چنين افرادى به جهت استكبار و خودپرستى و تمسخرشان ، عذابى خوار كننده خواهند داشت . و به جهت اعراضشان از حقّ ، اين حكم و قضاء حتمى دربارهء آنها رانده شده كه حتما در جهنم واقع خواهند شد و اموال و هر چيز ديگرى كه در دنيا كسب كردهاند و همه ارباب و اصنامى كه آنها را به جاى خدا ولىّ خود گرفته بودند ، حتّى به قدر پشيزى به كارشان نمىآيد ، چون مال و زرشان زايل گشته و تسلّط و اقتدارشان نابود شده و پيروان و يارانشان از آنها برائت جستهاند و آنگاه در مقام تأكيد وعيد و تهديد ابتدايى مىفرمايد :
آنها عذابى عظيم خواهند داشت . پس اين افراد عذابشان هم اليم است ، هم مهين و هم عظيم .
آنگاه مىفرمايد : اين قرآن عين هدايت است و مردم را به سوى صراط مستقيم راهنمايى مىكند و سپس در مقام تهديد منكران و كافران آيات الهى مىفرمايد : كسانى كه به آيات پروردگارشان كفر ورزيدند با شديدترين عذابهاى دردناك معذّب