خواهند شد .
( 12 )
( اللَّهُ الَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ )
: ( خداى يگانه است آنكه دريا را براى شما مسخّر كرد تا كشتىها به امر او در آن جريان يابند و شما از فضل خدا كسب كنيد تا شايد شكر بگزاريد )
( 13 )
( وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ )
: ( و آنچه در آسمانها و زمين است همه را مسخّر شما نمود و همگى از اوست و همانا در اين امر نشانههايى براى اهل تفكّر وجود دارد )
در اينجا بخشى از آيات ربوبيّت را كه به هيچ وجه قابل انكار نيستند برمىشمارد .
نخست مسأله تسخير دريا و سپس تسخير تمامى موجودات آسمان و زمين را مطرح مىكند كه هيچ انسان صاحب تفكّرى اين گونه آيات را انكار نمىكند . مىفرمايد :
خداوند به خاطر شما دريا را مسخّر كرد و با كلمهء ( كن ) آن را به گونهاى آفريد كه كشتى شما بتواند بر روى آن جريان يابد ، تا شما عطاياى خدا را طلب كنيد و با سفرهاى دريايى رزق خود را بدست آوريد ( منافع تسخير دريا شامل : صيد ، خوراك ، زينت ، زيور و كالاهايى است كه به وسيلهء كشتىها حمل مىشود ) به اميد آنكه شما در مقابل آن ، او را شكرگزار باشيد .
آنگاه از باب عطف عام بر خاص و ترّقى دادن كلام مىفرمايد : ما همهء اجزاى آسمان و زمين و عالم مشهود را براى شما مسخّر كرديم ، يعنى خداوند نظام واحد حاكم بر جميع هستى را به انسان مرتبط و متصّل ساخته به گونهاى كه انسان از همه آنها براى رسيدن به اغراض خود و منافع و مزاياى حياتش ، استفاده مىكند لذا تمامى آنها مسخّر انسانند و در عين حال هستى همه آنها از ناحيهء خدا آغاز شده و از او نشأت مىگيرد . لذا همه موجودات آسمانها و زمين از حيث ذات و آثار و خواص ، مخلوق و متعلّق به خداى سبحان هستند و همانا در اين امر نشانههايى براى اهل تفّكر وجود دارد ، چون آنها با ديدن اين آيات مىگويند : ( پروردگارا تو اينها را بيهوده و باطل نيافريدهاى ،