تنعّم بهشت به حالت شقاوت و عذاب جهنّم منتقل نمىشوند .
و همه اينها فضل و كرامتى است از ناحيهء خداى سبحان نه اينكه بندگان خدا به واسطه عمل بىمقدارشان مستحقّ اين ثوابها بوده و يا از خدايشان طلبكار باشند ، كه خدا بر خود لازم و واجب بداند ، تا اين نعمات را به آنها بدهد .
چون خدا مالك مطلق است و هيچ كس بر او حقّى ندارد . بلكه ثواب بهشت تنها وعدهايست كه خدا به بندگان صالحش داده و خود فرموده كه هرگز خلف وعده نمىكند ، لذا اين نعمات حقيقتا رستگارى بزرگ است . چون نهايت سعادت و كماليست كه انسان مىتواند به آن نائل شود .
( 58 )
( فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ )
: ( همانا ما قرآن را به زبان تو ساده كرديم تا شايد متذكّر شوند )
( 59 )
( فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ )
: ( پس منتظر باش كه آنها نيز انتظار مىكشند )
مىفرمايد : ما فهم قرآن را با زبان و بيان خود تو كه زبان عربيست آسان كرديم تا شايد ايشان - يعنى قوم تو - متذكّر شوند و مقاصد و معانى آن را دريابند . اما متذكّر نشدند و اعراض كردند و در شك خود غوطهور ماندند ، لذا انتظارى جز وقوع عذاب ندارند ، پس تو منتظر آن عذاب باش همانطور كه خود آنها نيز بايد منتظر وقوع آن باشند ، و منتظر خواندن آنها از باب استهزاء به ايشان است .