( 54 )
( كَذلِكَ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ )
: ( اينچنين ، و آنها را به حور عين تزويج مىكنيم )
( 55 )
( يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ )
: ( هر ميوهاى كه بخواهند در كمال امنيّت طلب مىكنند )
( 56 )
( لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ )
: ( در آنجا ديگر مرگ را نمىچشند ، جز همان مرگ اوّل و خدا آنها را از عذاب دوزخ حفظ مىكند )
( 57 )
( فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ )
: ( اين فضلى است از جانب پروردگارت و رستگارى عظيم همين است )
در اين آيات به توصيف متقّين و اهل بهشت مىپردازد .
مىفرمايد : اهل تقوا در جايگاهى ايمن از هر امر ناملايم و مكروهى قرار دارند و در محلّى مستقّر هستند كه هيچ امر ناپسند و مكروهى به آنها نمىرسد و آن جايگاه باغها و بهشتهايى است كه در مجاورت چشمهسارها قرار دارند و داراى انواع مختلف هستند هر يك از آنها به تنهايى واجد يك يا چند بهشت مىباشند .
و تن پوش آنها در بهشت جامههاى نازك يا ضخيم ابريشمى است و ايشان به جهت انس و ملائمت طبع در روبروى هم قرار گرفتهاند و اوضاع آنها به همين ترتيبى است كه ذكر كرديم به علاوهء آنكه آنها را با حوريان سياه چشم بهشتى تزويج مىكنيم يعنى آنها در بهشت قرين و همنشين حورالعين خواهند بود . و حورالعين زنانى هستند درشت چشم كه سياهى و سفيدى چشمان آنها به غايت باشد و آنها غير از زنان دنيايى هستند ، كه البته آنان نيز وارد بهشت مىشوند .
در ادامهء توصيف احوال متقّين مىفرمايد : آنها با حالت امنيّت از هر ضررى تمام اقسام ميوهها را طلب مىكنند و تناول مىنمايند . و ايشان غير از همان مرگ اوّلى كه در دنيا داشتند ، ديگر در بهشت مرگ را نخواهند چشيد و نزد پروردگارشان جاودانه خواهند بود و خدا آنان را از عذاب دوزخ حفظ مىكند ، يعنى آنها از حالت سعادت و