يعنى وقتى موسى از ايمان آنها مأيوس شد ، به درگاه پروردگار عرضه داشت : خدايا اينها قومى مجرمند ، يعنى مستحقّ هلاكت مىباشند و خداوند درخواست او را اجابت نمود و فرمود : اى موسى بندگان من ( يعنى بنى اسرائيل ) را شبانه حركت بده و فرعونيان شما را تعقيب خواهنند كرد و وقتى به دريا رسيديد و با عصا به دريا زدى و راهى براى عبورتان باز شد ، همين كه از دريا گذر كردى ، آب را همچنان ساكن و يا گشوده به حال خود باقى بگذار تا فرعونيان برسند و به دنبال شما داخل دريا شده و همگى غرق شوند ، يعنى قبل از ورود فرعونيان با ضربت ديگر عصا ، آب را به حالت اوّل برنگردان . آنگاه مىفرمايد اين فرعونيان كه به عذاب الهى همگى غرق شدند چه بسيار چشمهها و باغها و زراعتها و جايگاههاى زيبا و ارزشمندى كه از خود باقى گذاشتند و چه نعماتى كه آنها از آن بهرهمند بودند و ما همهء اين نعمات را بعد از هلاكت و خروج آنها ميراث قومى ديگر قرار داديم .
( 29 )
( فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ )
« 1 » : ( پس نه آسمان و نه زمين به حال آنها نگريست و به آنها مهلتى داده نشد )
( 30 )
( وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ )
: ( و ما بنى اسرائيل را از عذابى خوار كننده نجات داديم )
( 31 )
( مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ )
: ( از فرعون كه مردى بلند پرواز و از اسرافگران بود )
( 32 )
( وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ )
: ( و ما بنى اسرائيل را با علم و اطلاع بر اهل عالم آن روز برگزيديم )
( 33 )
( وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ )
: ( و به آنها از آياتى داديم كه در آن آزمايشى آشكار بود )
هامش
( 1 ) . در كتاب الدّر المنثور نقل شده كه گريه آسمان يعنى سرخ شدن آن و اين امر دوبار واقع شده يك بار هنگام شهادت يحيى بن زكريا عليه السّلام و بار ديگر در هنگام شهادت سيد الشهداء حسين بن على عليه السّلام .