شده و ديگران اين حرفها را به او تعليم دادهاند ، با اين سخنان مىخواهد به پيامبر اعلام كند كه اينان در وعدهء ايمانى كه مىدهند ، دروغگويند .
( 15 )
( إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عائِدُونَ )
: ( همانا ما مدّت كمى عذاب را از شما برمىداريم ، امّا شما به كفر خود باز مىگرديد )
( 16 )
( يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ )
: ( روزى كه با اخذى بزرگ و سخت شما را مىگيريم ، همانا ما انتقام گيرنده هستيم )
( بطش ) يعنى گرفتن چيزى با قدرت و صولت .
مىفرمايد : ما عذاب را براى مدّتى برمىداريم امّا شما دوباره به كفر و تكذيب خود باز مىگرديد و يا سرانجام به سوى عذاب قيامت باز مىگرديد .
آنگاه مىفرمايد : آن روزى كه به سختى و شدّت شما را مىگيريم ، چون ما منتقم هستيم و مراد از آن روز ، روز جنگ بدر و يا روز قيامت است ، كه عذاب و مؤاخذهاى بزرگتر از آن قابل تصوّر نيست .
( 17 )
( وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ )
: ( و به تحقيق ما قبل از ايشان ، قوم فرعونيان را آزموديم كه پيامبرى گرامى به نزدشان آمد )
( 18 )
( أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ )
: ( با اين رسالت كه بندگان خدا را به من بسپاريد زيرا من رسولى امانتدار هستم )
( 19 )
( وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ )
: ( و اينكه بر خدا رفعت نجوييد ، همانا من با دليلى روشن به نزدتان آمدهام )
( 20 )
( وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ )
: ( و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مىبرم از اينكه مرا هدف سنگسار قرار دهيد )
( 21 )
( وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ )
: ( و اگر ايمان نمىآوريد ، از من كنارهگيرى كنيد )
مىفرمايد ، ما قبل از اين قوم تو نيز ، فرعونيان را دچار آزمايش كرديم يعنى به آنها نعمت و تسلّط و قدرت در زمين اعطاء كرديم و به آنها مهلت داديم تا در آسايش استعلاء و بلند پروازى كنند ، آنگاه فرستادهاى بزرگوار با خصال پسنديده بسوى آنها