سورهء فاطر
بسم الله الرحمن الرحيم
غرض سوره : بيان توحيد ، و رسالت و معاد و اشاره به ملائكهاى كه واسطههاى رحمت الهى هستند .
[ آيهء ( 8 - 1 ) اشاره به خلقت ملائكه و استدلال بر توحيد ربوبى ]
( 1 )
( الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ )
: ( ستايش مخصوص خدايى است كه آسمانها و زمين را از عدم ايجاد كرد و فرشتگان را رسولانى بالدار نمود كه دو بال ، سه بال يا چهار بال دارند و او هرچه بخواهد در خلقت اضافه مىكند . همانا او بر هر امرى تواناست . )
( فطر ) يعنى شكافتن از جهت طول و خداوند كه موجودات را از كتم عدم به وجود آورده گويا عدم را شكافته و از درون آن آسمانها و زمين را به ايجادى ابتدائى و بدون الگو آفريده است و به كار بردن صفت فاطر براى دلالت بر استمرار است ، يعنى ايجاد مستمّر و فيض وجود دائمى و لا ينقطع است و اگر يك لحظهء فيض از ناحيهء خدا قطع شود ، همه چيز نابود خواهد شد .
در ادامه به خلقت فرشتگان اشاره مىكند ، ملائكه ، موجوداتى مخلوقند كه واسطه بين خداوند و عالم مشهود هستند و خدا آنها را موكّل بر عالم تكوين و تشريع كرده است و قول و فعلشان مطابق امر الهى است .