( 70 )
( ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَ أَزْواجُكُمْ تُحْبَرُونَ )
: ( داخل بهشت شويد ، و خودتان و همسرانتان به سرور پردازيد )
( 71 )
( يُطافُ عَلَيْهِمْ بِصِحافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ أَكْوابٍ وَ فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَ أَنْتُمْ فِيها خالِدُونَ )
: ( در بهشت قدحها از طلا و تنگها برايشان در گردش است و هر چه نفس ميل كند و چشم لذت ببرد وجود دارد و شما در آنجا جاودانهايد )
( 72 )
( وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ )
: ( و اين بهشتى است كه شما به جهت اعمالتان آن را به ارث برديد )
( 73 )
( لَكُمْ فِيها فاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْها تَأْكُلُونَ )
: ( برايتان در بهشت ميوههاى بسياريست كه از آن تناول مىكنيد )
يعنى در قيامت خداوند به متقيّن خطاب مىكند و آنها را از هر ناملايم احتمالى و يا قطعى ايمنى مىبخشد و مىفرمايد : از اين پس نه خوفى خواهيد داشت و نه اندوهى .
آنگاه در وصف متّقين مىفرمايد : آنها كسانى هستند كه به آيات دالّ بر وجود خدا ، يعنى پيامبر ، كتاب آسمانى ، معجزه و . . . ايمان آوردند و تسليم اراده و اوامر خداى متعال شدند .
سپس به اين مؤمنان و اهل تقوى خطاب مىرسد كه شما و همسران مؤمنه دنيائيتان وارد بهشت شويد و در آنجا مسرور و متنعّم باشيد ، آن چنانچه آثار فرح و تنعّم در چهره شما نمودار باشد و بهترين صورت را داشته باشيد . آنگاه به منظور تكريم و احترام مىفرمايد در آنجا با انواع اطعمه و اشربه در كاسهها و كوزهها در اطرافشان از آنها پذيرايى مىشود و آنچه را دلهايشان هوس كند و ميل نمايد و آنچه را كه ديدههايشان از آن متلذّذ شود در آنجا برايشان مهيّاست ( و اين عبارت كوتاه و موجز شامل تمام نعمات بهشتى مىشود ) و در مقام بشارت و براى تكميل لذّت روحى آنها مىفرمايد شما در اين بهشت جاودان خواهيد بود و اين بشارت نهايت لذّت را براى آنها دارد ، چون اگر انسان در بهترين نعمات غوطهور باشد امّا احتمال دهد كه روزى آنها را از دست مىدهد ، همين احتمال مانع از تلذّذ كامل او مىشود .
در ادامه خطاب مىرسد كه اين بهشتى كه شما آن را از كفّار به ارث برديد ( چون اگر