رسولخدا عليه السّلام آيهء
( إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ
« 1 » شما و هر چه مىپرستيد هيزم جهنم هستيد ) ، را براى قريش تلاوت كرد ، به سختى در خشم شدند و ابن الزبعرى گفت : چگونه چنين امرى ممكن است با اينكه عيسى بن مريم هم معبود مردم است و ملائكه نيز معبود هستند آيا آنها هم هيزم جهنم هستند ؟ و مشركين از اين احتجاج خرسند شدند و خنديدند ، در همين هنگام آيه
( إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ
« 2 » بدرستى كسانى كه از جانب ما سرنوشت خير و نيكى برايشان حتمى شده از آتش دوزخ به دورند ) « 3 » نازل شد .
به هر جهت خداوند در پاسخ به سخن آنها كه عيسى را مطابق قول نصارى پسر خدا دانسته و مىپرستيدند ، مىفرمايد : جز اين نيست كه عيسى بندهاى از بندگان ماست كه ما به او انعام كرديم و او را بواسطه روح القدس تأييد نموديم و معجزات آشكارى به دست او ظاهر كرديم و او را آيتى عجيب از آيات الهى قرار داديم كه نامش مانند مثلهاى جارى بر سر زبانهاست ، كه بوسيله او حق براى بنى اسرائيل آشكار شد .
و اين سخن ردّ گفتار آنهاست كه مسيح را إله و معبود نصارى فرض كرده و آلههء خود را برتر از او دانستند ، چون مسيح اصولا إله نبود تا اينها در مقام مقايسه الوهيّت او با آلههء خود برآيند ، بلكه او فقط بندهاى از بندگان خدا بود كه خداوند منصب نبوّت و تأييد قدسى به او انعام كرده بود .
( 60 )
( وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ )
: ( و اگر بخواهيم مىتوانيم بعضى از شما را چون ملائكهاى در زمين قرار دهيم كه نسل به نسل جانشين يكديگر شوند )
چون بت پرستان كمالات و معجزات عيسى را بعيد مىشمردند و مىانديشيدند كه اين قبيل معجزات فقط مختّص به ملائكه است و محال است يك انسان داراى اين
هامش
( 1 ) . سوره انبياء آيه 98
( 2 ) . سوره انبياء آيه 101
( 3 ) . تفسير كشّاف ج 4 به نقل از ابن عباس