( 41 )
( فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ )
: ( پس اگر تو را هم از دنيا ببريم ما حتما از آنها انتقام مىگيريم )
( 42 )
( أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ )
: ( و در همين زندگى دنيا نيز قادريم ، آنچه را كه به آنها وعده دادهايم به تو نشان دهيم )
در اينجا به عنوان نتيجهء بحث سابق خطاب به رسولخدا مىفرمايد : تو نمىتوانى اين گونه افراد معارضى را كه خدا قرين شيطانى برايشان قرار داده ، هدايت كنى ، چون آنها مانند كرها و كورهايى هستند كه سخن حق و راه حق را درك نمىكنند در گمراهى واضحى قرار دارند منتها اين معنا را با استفهام انكارى بيان كرده و مىخواهد بفرمايد : تو خود را به جهت هدايت آنان زياده به زحمت نيافكن و بدان كه حتّى اگر تو را هم از دنيا ببريم ، ما از آنها حتما انتقام مىگيريم و نيز بر انتقام گرفتن قبل از وفات تو نيز قادريم ، پس اقتدار ما بر آنها تفوّق و غلبه دارد و معرضان كسانى هستند كه چشم و گوش و قلبى را كه خداوند براى هدايت بسوى توحيد به آنها افاضه كرده بود ، ضايع كرده و آن را معطّل گذاشتند و به همين جهت خداوند با عذاب خود از آنها انتقام مىكشد .
( 43 )
( فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ )
: ( پس تو به آنچه بسويت وحى شده متمسّك شو بدرستى كه تو بر صراط مستقيم هستى )
( 44 )
( وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ )
: ( و همانا قرآن ذكريست براى تو و قومت و به زودى باز خواست مىشويد )
( 45 )
( وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ )
: ( و از رسولانى كه قبل از تو فرستاده بوديم بپرس : آيا غير از خداى رحمان خدايانى قرار داده بوديم كه مردم آنها را بپرستند ؟ )
در اينجا به عنوان نتيجه همهء سخنان مذكور ، خطاب به رسول خدا مىفرمايد : به كتابى كه بر تو وحى شده متمسّك شو ، چون تو بر صراط مستقيم ثابت و پابرجا هستى ، راه روشنى كه هرگز سالكان خود را به بيراهه نمىكشاند و آنها را به سر منزل كمال و سعادت رهنمون مىشود و اين قرآنى كه به تو وحى شده ، ذكر و يادآورى خداست براى تو و