شهداء و گواهان اعمال ) مىگويند : تمامى خسارتها متوجّه كسانى است كه هم خود را از هدايت و نجات محروم كردند و هم خانواده خود را از هدايت و سعادت باز داشتهاند ، بعضى از مفسّران « 1 » نيز گفتهاند ، منظور از خانواده آنها ، اهل بيت دنيايى ايشان نيست بلكه منظور همسران حورى و خدمتگزاران بهشتى است كه در صورتى كه ايمان آورده بودند ، از آنها بهرهمند مىشدند . در ادامه حضرت حق و يا شايد هم مؤمنين مىفرمايند :
بدانيد كه ستمكاران عذابى دائمى و لا ينقطع دارند و هر آينه عزّت آنها به ذلّت ، تسلّط و قهرشان به حقارت و تكبرشان به پستى مبدّل مىشود .
( 46 )
( وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ )
: ( و براى آنان به غير خدا هيچ وليّى نخواهد بود تا آنها را يارى كند و هر كس كه خدا گمراهش كند ، هيچ راه نجاتى نخواهد داشت )
پس ادّعاى ولايتى كه آنها درباره اولياء خود در دنيا مىكردند از اساس باطل بوده و آنها در قيامت به غير خدا هيچ سرپرست و ياورى نخواهند داشت ، چون آنها را خدا به كيفر ظلم و كفرشان گمراه كرده و كسى كه خدا او را گمراه كند ، هيچ راهى براى نيل به سعادت و نجات از عذاب نخواهد داشت .
در واقع اين عبارت كنايه از اين مطلب است كه ، هيچ راهى بسوى سعادت وجود ندارد مگر راهى كه خدا آن را براى بندگانش از طريق وحى و رسالت تشريع كرده و تنها راه هدايت و نجات راه دين حق است .
( 47 )
( اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ )
: ( دعوت پروردگارتان را اجابت كنيد ، قبل از آنكه روزى برسد كه از ناحيه خدا بازگشتى ندارد و در آن روز هيچ پناهگاهى نداشته و راهى براى انكار جرائمتان نداريد )
در اين آيه مردم را دعوت مىكند كه دعوت حقّه الهى را بپذيرند ، قبل از آنكه روز قيامت سر برسد ، روزى كه از جانب خدا هيچ بازگشتى برايش نيست و آمدنش قضاى
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ج 9