تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
مشهور ثقلين كه ابن كثير و سايرين از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در خطبه غدير خم نقل كرده‌اند ، استفاده مىشود كه فرمودند ( من در بين شما دو چيز گرانبها به يادگار مىگذارم ، كتاب خدا و عترتم اهل بيتم كه از من جدا نمىشوند تا وقتى كه در كنار حوض كوثر بر من وارد گردند و اگر شما به آن دو متمسك شويد هرگز بعد از من گمراه نمىشويد ) . و اينكه خداوند دوستى اهل بيت ( عليه السلام ) را اجر رسالت پيامبر قرار داده به جهت آنست كه مردم را از نظر مرجعيّت به آنها ارجاع دهد ، چون آنها باب علم پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم هستند و همچنانكه رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمود ، اگر مردم به آنها متمسّك شوند هرگز گمراه نمىشوند . در ادامه مىفرمايد : هر كس حسنه و عمل نيكى ( كه مرضّى رضاى خداى سبحان است و كمال و سعادت فرد را در بر دارد ) بجا آورد ، ما با رفع نواقص آن و زيادى اجر ، حسنى بر آن حسنه مىافزائيم ، چون خدا آمرزنده است و بديها و نواقص را محو مىكند و شكور است ، لذا خوبيهاى عمل را از عاملش ظاهر و آشكار مىسازد و با ثواب خود در حقّ آن عامل تفضّل مىنمايد . بعضى مفسران « 1 » گفته‌اند : مراد از حسنه همان مودّت به اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم است و مؤيد اين احتمال نيز رواياتى است كه از ائمه اهل بيت عليه السّلام در اين معنا وارد شده . ( 24 )
( أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ )
: ( بلكه مىگويند به دروغ ، به خدا افترا بسته ، اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر مىزند ، و خدا باطل را از بين برده و حق را به وسيله كلماتش احقاق مىكند ، همانا او داناى به نهفته‌هاى سينه‌هاست ) ( 25 )
( وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ )
: ( و اوست كه توبه را از بندگانش مىپذيرد و از گناهان عفو مىفرمايد و به آنچه مىكنيد ، داناست ) ( 26 )
( وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ )
: ( و كسانى را كه ايمان آورده و اعمال شايسته بجا
هامش
( 1 ) . تفسير روح المعانى ج 25