الهى ايمان داشته باشند .
در ادامه به اين مطلب اشاره كرده مىفرمايد : اعمال هرگز از صاحبشان تجاوز نمىكنند و هر كس در گرو عمل خويش است و هيچ حجّت و دليلى كه دلالت كند بر اينكه بعضى از مردم بر بعض ديگر مقدّمند ، در بين ما وجود ندارد ، چون شما حجّت ما را قبول نمىكنيد و حجّت شما هم باطل است . و خدا همه ما را براى حساب و جزا در روز قيامت جمع مىكند و بازگشت بسوى اوست ، لذا او ربى است كه معاد خلق به جانب او مىباشد . در اين آيه اشارهاى وجود دارد به اينكه در اين ميان مردمى هم هستند كه به آنچه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم ايمان آورده ، ايمان دارند و دعوت او را مىپذيرند و از شريعت او پيروى مىكنند .
( 16 )
( وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ )
: ( و كسانى كه دربارهء خدا احتجاج مىكنند ، بعد از آنكه مردم آن را پذيرفتند ، حجّتشان نزد پروردگارشان باطل است و غضبى شامل حال آنهاست و عذابى شديد دارند )
يعنى كسانى كه بر عليه ربوبيّت خدا و براى بطلان دين او بدنبال حجّت آوردن و برهان تراشيدن مىباشند ، با اينكه مردم با فطرت سليم خود آن را پذيرفتهاند و آيات آشكار ، حقانيّت آن را بيان نموده ، در نزد پروردگارشان حجّتشان باطل است . و در نتيجه غضب خدا شامل حالشان گشته و عذابى شديد كه اندازهء آن قابل سنجش نيست براى آنها خواهد بود .
[ آيهء ( 26 - 17 ) بيان مقصود از كتاب و ميزان و توضيح اجر رسالت با مودّت اهلبيت ]
( 17 )
( اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ )
:
( خداست كه كتاب را به حق و نيز ميزان را نازل كرد و تو چه مىدانى ، شايد قيامت نزديك باشد )
( 18 )
( يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ )
: ( كسانى كه ايمانى به قيامت ندارند در مورد آن تعجيل مىكنند و كسانى كه ايمان دارند از آمدنش بيمناكند و