مطابق استحقاقشان برآورده مىكند و در عين حال او بصير است و هر عملى كه خلق انجام دهند مىبيند و آنها را مطابق آن جزا مىدهد و او كسى است كه تمامى كليدهاى خزائن آسمانها و زمين بدست اوست ، خزائنى كه خواص و آثار همه موجودات در آن ذخيره مىشود و با ظهور آن خواص و آثار ، نظام عالم محسوس شكل مىگيرد و نيز او همان كسى است كه رزق روزى خواران بدست اوست و روزى آنها را به مقتضاى علمش كم يا زياد مىكند و اين توسعه يا ضيق ، گزاف و بيهوده نيست بلكه از علم خدا نسبت به حال هر مرزوق ناشى مىشود ، چون او به هر چيزى داناست لذا توسعه يا تقدير روزى را بر اساس علم و حكمت انجام مىدهد . و همه اينها عين تدبير است ، پس خدا ربّ و مدبّر امور مىباشد .
( 13 )
( شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ )
: ( براى شما از دين ، همان را تشريع كرد كه نوح را به آن توصيه نمود و آنچه ما به تو وحى كرديم و به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم ، اين بود كه دين را برپا داريد و در آن تفرقه نياندازيد ، آنچه شما مشركين را بسوى آن دعوت مىكنيد بر آنها دشوار و گران است ، و خداست كه هر كس را بخواهد براى تقرّب به سوى خود برمىگزيند و كسانى را به سوى خود هدايت مىكند كه همواره به او رجوع مىكنند )
مىفرمايد : خداى تعالى از دين - كه سنّت زندگى است - براى شما همان را بيان كرد و روشن ساخت ، كه قبلا با كمال اعتنا و اهميّت براى نوح بيان كرده بود و اين بيان دلالت مىكند كه قبل از نوح شريعتى وجود نداشته و شريعت اسلام جامع همهء شرايع سابق است كه پيامبران اولوالعزم نامبرده بر اساس آن ارسال شده بودند ، پس سياق آيه منّت نهادن بر امّت اسلام است .
آنگاه به تفسير آن توصيه و سفارش الهى به پيامبران مىپردازد كه عبارتست از اقامهء دين ( يعنى حفظ آن بوسيلهء پيروى و عمل به احكام آن ) و حفظ وحدت ، و عدم