است يا كسى كه روز قيامت با حالت ايمنى وارد مىشود هر چه مىخواهيد بكنيد كه همانا خدا به آنچه مىكنيد بيناست )
( الحاد ) به معناى انحراف و ميل از حق به جانب باطل است .
الحاد در آيات شامل الحاد در آيات تكوينى خدا مثل ماه و خورشيد و غير آنها و نيز آيات تشريعى وحى و نبوّت ، مىشود و ملحدان با پرستش خورشيد و ماه و يا با افتراء ناميدن قرآن و يا نشنيدن آن و نيز غير مشركين از افراد گمراهى كه آيات خدا را به ميل خود تأويل نموده و از موضع اصلى خود خارج مىكردند مرتكب انحراف مىشدند .
مىفرمايد به هر حال ، امر اين ملحدان و منحرفان بر ما پوشيده نيست چون هيچ ذرة المثقالى از علم خدا غايب نمىباشد .
آنگاه به مقايسه اهل جهنم و اهل بهشت مىپردازد و مىفرمايد : آيا افراد ملحدى كه در قيامت در آتش افكنده مىشوند بهترند يا افراد مؤمنى كه به جهت استقامت در ايمان و عدم انحراف از صراط مستقيم ، در قيامت ايمن از عذاب هستند ؟
آنگاه در مقام تهديد مىفرمايد : حال هر چه مىخواهيد بكنيد ، اختيار با شماست ، ولى بدانيد كه خدا نسبت به آنچه مىكنيد بيناست و به زودى شما را مطابق اعمالتان جزا مىدهد .
( 41 )
( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جاءَهُمْ وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ )
: ( همانا كسانى كه وقتى قرآن به نزدشان آمد به آن كفر ورزيدند ، با اينكه آن كتابى ارزشمند است )
( 42 )
( لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ )
: ( كتابى كه نه در عصر نزولش و نه بعد از آن باطلى در آن رخنه نمىكند و كتابى است كه از ناحيه خداوند حكيم و ستوده نازل شده )
مراد از ( ذكر ) قرآنست كه مشتمل بر ذكر خداست .
تقدير آيه چنين است : بدرستى مشركان عرب كه بعد از آمدن قرآن به آن كافر شدند در روز قيامت در آتش واقع مىشوند و اگر خبر ( انّ ) در كلام آورده نشده به جهت تشديد در تهديد و ايجاد نگرانى و دلواپسى براى كفّار است . در ادامه مىفرمايد قرآن