را بپرستم و دين را خالص براى او بدانم ) ( 12 ) ( وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ) : ( و مأمور شدهام كه اوّلين مسلمان باشم ) ( 13 ) ( قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ) : ( بگو من مىترسم كه اگر از پروردگارم نافرمانى كنم ، دچار عذاب روزى بزرگ شوم ) ( 14 ) ( قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي ) : ( بگو من تنها خدا را مىپرستم و دين خود را براى او خالص مىنمايم ) ( 15 ) ( فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ ) : ( پس شما هر چه مىخواهيد به جاى خدا بپرستيد ، بگو براستى زيانكاران كسانى هستند كه نفس خود و خويشان خود را در روز قيامت باخته باشند ، بدانيد كه اين خسارت آشكار است ) مراد از اين آيات اين است كه كفّار را به كلى از انعطاف رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مأيوس كند تا ديگر طمعى به سازش با او و ترك دعوتش ننمايند . مىفرمايد به ايشان بگو من در اطاعت از دستور خدا در امر اخلاص در دين و عبادت خالصانه ، مانند ساير مردم هستم و بايد فقط خداى واحد را عبادت كنم . به علاوه من مأمور شدهام كه اوّلين كسى باشم كه تسليم امر خدا شده و به اين دين ايمان آوردهام و من از اينكه از امر خدا در مورد عبادت خالصانه نافرمانى كنم ، از عذاب روز قيامت در هراسم . آنگاه مجددا به رسولخدا امر مىكند كه به مشركين بگويد : من امر پروردگار خود را مطلقا امتثال مىكنم و فقط خداى واحد را مىپرستم و غير او را عبادت نمىكنم و آنگاه در مقام تهديد ايشان مىفرمايد : شما به غير خدا هر چه مىخواهيد بپرستيد كه سودى به حالتان نخواهد داشت و سرانجام عذاب و و بال اين عمل خود را خواهيد چشيد ، آنگاه به رسولخدا امر مىنمايد كه به آنها بگو : همانا خسارت ديدگان واقعى كسانى هستند كه در نفس و اهل خود خسارت ديدهاند و اين امر خسارتى آشكار است ، يعنى با كنايه و تعريضى مىخواهد خطاب به مشركين بگويد ، شما با اين شرك و كفر خود سرمايهء نفس خود را از دست دادهايد و آن را با كفر در معرض هلاكت قرار داديد
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 144
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص١٤٤