سوره ص
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : اثبات اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم با ذكرى از جانب خدا براى انذار مردم مبعوث شده و اثبات آنكه قرآن مردم را به سوى توحيد و اخلاص در بندگى خداى متعال دعوت مىكند ، و همچنين بيان سرانجام طغيانگران براى عبرت گرفتن سايرين و ذكر سرانجام شيطان به سبب ترك سجود آدم .
[ آيهء ( 16 - 1 ) تأييد پيامبر و قرآن عظيم و بيان سخنان اشراف در ردّ دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ]
( 1 )
( ص وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ )
: ( ص ، سوگند به قرآن كه داراى تذكّر است )
( 2 )
( بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ )
: ( بلكه آنان كه كافر شدند در سركشى و مخالفتند )
گفته شده كه ( ص ) نام چشمهايست كه از زير عرش جريان دارد و حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم در شب معراج از آن چشمه وضو گرفت و نيز از حروف مقطعهء قرآنيست .
به هر حال مىفرمايد : سوگند مىخورم به قرآنى كه متضمّن ذكر و يادآور توحيد و معارف حقّه است ، كه به طور قطع و يقين تو از انذار كنندگانى . بلكه آنهايى كه كافر شدند از قبول اين مطلب و پيروى تو امتناع ورزيدند و با تو مخالفت كردند .
( 3 )
( كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ )
: ( و پيش از اينها چه نسلهايى را كه هلاك كرديم ، وقتى به فرياد آمدند هنگام گريز ، كار يكسره شده بود )
مىفرمايد : ما قبل از اين كفّار مكذّب چه بسيار امّتهايى كه به كيفر تكذيب پيامبران آنها را هلاك كرديم و در هنگام نزول عذاب ديگر مجال فرار برايشان نماند و هرچه