آنگاه با لحنى تحقيرآميز مىفرمايد : اين كفّار لشكرى ناچيز و بىمقدار و شكست خوردهاند و از آن دستهها و گروههايى هستند كه همواره بر عليه خدا و فرستادگانش سپاه و حزب تشكيل مىدادند ولى در نهايت شكست خورده و هلاك مىشوند .
( 12 )
( كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ )
: ( قبل از ايشان قوم نوح و عاد و فرعون صاحب قدرت ، پيامبران را تكذيب كردند )
( 13 )
( وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْكَةِ أُولئِكَ الْأَحْزابُ )
: ( و قوم ثمود و قوم لوط و اهل ايكه كه آنها گروهها و دستههايى بودند )
( 14 )
( إِنْ كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقابِ )
: ( جز اين نبود كه همگى پيامبران را تكذيب كردند و عذاب من دربارهء آنها حتمى شد )
( 15 )
( وَ ما يَنْظُرُ هؤُلاءِ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً ما لَها مِنْ فَواقٍ )
: ( اينها جز يك صيحه كه بازگشتى ندارد ، انتظار نمىبرند )
( 16 )
( وَ قالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ )
: ( و گويند پروردگارا قبل از روز رستاخيز ، سهم ما را به شتاب بياور )
( اوتاد ) به معناى ميخهاست ، گفته شده چون فرعون با ميخهايى بازى برد و باخت داشته او را ذو الاوتاد ناميدهاند و يا گفته شده او مخالفان خود را براى شكنجه به چهار ميخ مىكشيده و دست و پا و سرشان را بر زمين ميخ كوب مىنموده و بعضى آن را به معناى صاحب لشكر ناميدهاند ، چون لشكر براى كشور مانند ميخ است و بعضى ديگر كلمهء ميخ را كنايه از اهرام و ابنيه عظيم سنگى دانستهاند .
اصحاب ( ايكه ) قوم شعيب عليه السّلام مىباشند ، به هر جهت مىفرمايد : همهء اين اقوام نامبرده كه ماجراى آنها در سورههاى ديگر ذكر شده ، پيامبران را تكذيب كردند و بر عليه آنها حزب تشكيل دادند و در نهايت عقاب من بر آنان ثابت و مستقر گشت و آنها را هلاك نمود و اين تكذيب كنندگان امّت تو نيز انتظار نمىبرند ، جز يك صيحهاى كه آنها را هلاك كند و ديگر بازگشت و مهلتى نداشته باشند ، چون در عذاب خدا عجله كرده و با استهزاء و تعجيز مىگويند : سهم عذاب ما را قبل از قيامت برسان و در واقع مرادشان