( يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
« 1 » روزى كه خدا پيامبر و گروندگان به او را خوار نمىسازد ) و در ادامه مىفرمايد : همانا لشكر ما غالب خواهد شد . ( جند ) يعنى مجتمعى انبوه و متراكم و مراد از لشكر و جند خدا ، جامعهاى است كه فرمانبردار امر خدا باشد و در راه خدا جهاد نمايد كه عبارتند از گروه مؤمنان و پيروان انبياء و اين حكم اجتماعى نصرت و غلبهء مؤمنان ، حكمى است كه وابسته به تحقّق عنوان است و هيچ قيد ديگرى ندارد ، يعنى اين نصرت و غلبه تنها نصيب مؤمنان واقعى و پيروان انبياء خواهد شد ، نه جامعهاى كه اين عناوين را داشته باشد ، امّا در واقع از حقيقت ايمان بهرهاى نداشته باشد و چنين جامعهاى كه فقط خودش را به نام انبياء و ايمان منتسب مىداند و از حقيقت ايمان خاليست نبايد اميد نصرت و غلبه الهى را داشته باشد .
( 174 )
( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ )
: ( پس تو تا مدّتى از آنها روى بگردان )
( 175 )
( وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ )
: ( و بنگر كه چه عكس العملى بروز مىدهند و به زودى ثمرهء اعمال خود را مىبينند )
( 176 )
( أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ )
: ( آيا در خصوص عذاب ما شتاب مىكنند ؟ )
( 177 )
( فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ )
: ( پس همين كه بر آنها احاطه يافت ، آنگاه در مىيابند كه چه بد روزگارى براى انذار شدگان خواهد بود )
( 178 )
( وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ )
: ( و تو تا مدتى روى از ايشان برتاب )
( 179 )
( وَ أَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ )
: ( و بنگر كه چه رفتارى مىنمايند ، به زودى خودشان و بال آن را خواهند ديد ) اين آيات وعدهاى به رسولخدا و تهديدى بر عليه مشركين است . نخست به پيامبر دستور مىدهد كه تا مدتى موقّت از مشركين روى بگرداند و توجّهى به اعمالشان نكند ، كه البتّه اين مدت زياد نبود و بعد از مدت كوتاهى رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم از ميان مشركين مهاجرت فرمود و پس از آن رؤسا و سردمداران قريش را در جنگ بدر و غير آن نابود و هلاك ساخت .
آنگاه به پيامبر فرمان مىدهد كه لجبازى و انكار آنها را بنگرد و ببيند كه آنها در
هامش
( 1 ) . سوره تحريم آيه 8