پروردگارت داراى دختران و اينها داراى پسرانند ؟ ) ( 150 ) ( أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِكَةَ إِناثاً وَ هُمْ شاهِدُونَ ) : ( و آيا ما روزى كه ملائكه را آفريديم ، ايشان شاهد و ناظر بودند ؟ ) ( 151 ) ( أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ) : ( آگاه باش كه اينها آنقدر تهمت گو و مفترى هستند كه مىگويند : ) ( 152 ) ( وَلَدَ اللَّهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ) : ( خدا فرزند آورده در حالى كه آنها دروغگويند ) ( 153 ) ( أَصْطَفَى الْبَناتِ عَلَى الْبَنِينَ ) : ( آيا خدا دختران را بر پسران برگزيده ؟ ) ( 154 ) ( ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ) * : ( شما را چه شده ؟ چگونه حكم مىكنيد ؟ ) ( 155 ) ( أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ) : ( پس آيا متذكّر نمىشويد ؟ ) در اين آيات اعتقاد مشركين راجع به ملائكه نقد و ارزيابى شده ، چون مشركان و بت پرستان برهمايى و بودايى و صابئين اعتقاد دارند كه ملائكه از جنس مؤنث بوده و دختران خدا و واسطه و شفيع هستند ، خداوند در ردّ سخن ايشان مىفرمايد : اى رسول ما از آنها بپرس آيا خدا صاحب دختر است و شما صاحب پسر ؟ و از آنجا كه آنها دختر داشتن را ننگ مىدانستند اين سخن آنها اهانت به ساحت ربوبى و بالاتر شمردن خود بر خداوند محسوب مىشد . در ادامهء احتجاج مىفرمايد : آيا ايشان در روزيكه ما ملائكه را خلق مىكرديم حاضر و ناظر بودند و انوثيّت ملائكه را ديدند ؟ چون اصولا جنسيّت از موارديست كه جز از راه حس نمىتوان آن را اثبات كرد و ملائكه كلا براى مشركين محسوس نبودهاند تا آنها دم از انوثيّت يا ذكوريّت آنها بزنند . آنگاه خطاب به پيامبر مىفرمايد : بدان كه اينها از روى افترا سخنى به ناحق مىگويند و به خدا نسبت فرزند مىدهند و براستى ايشان دروغگويند . چون كيفيّت خلقت ملائكه براى هيچ كس معلوم نيست و اينها اين خلقت را به نحو ولادت دانستهاند و لذا در اين گفتار خود مرتكب افك و دروغى آشكار شدهاند . زيرا خداوند ذات يگانه است كه نه زاده و نه زاييده شده
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 106
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص١٠٦