به انظار تحسين اهل سخن * كه هستند واقف ز راز كهن
هميشه به فضل تو منظور باد * عيوبش ز چشم كسان دور باد
مرا هم كه خون جگر خوردهام * كه اين روضه را در بر آوردهام
مكن از عطاياى خود نااميد * به عفو از خطايا كرم كن نويد
بر آور گل معرفت از گلم * منورّ كن از نور عرفان دلم
به ارقام اسلام ده اختتام * كتاب بقاى مرا و السلام
تمت