چو عهد عاشقان محكم حصارى * معاذ اللّه ز خيبر يادگارى
و آن قلعه آباد بود تا زمانى كه صاحب الدعوة ابو مسلم مروزى بر ممالك خراسان و ساير بلاد عجم فرمانروا گرديده احمد بن محمد زمچى را به حكومت خطهء يزد مقرر فرمود . چون او به يزد آمد ابو العلاء طوقچى كه از قبل خلفاى بنى اميه در يزد حاكم بود و علم يزيد كه ابن زياد [ 141 ب ] در واقعهء كربلا با عمر سعد همراه كرده در نزد او بود از آمدن احمد زمچى خبر يافت و چون قدرت مقابله در خود نمىديد در قلعهء ابرندآباد متحصن گرديد . احمد زمچى بعد از ورود بدان ملك ، شعر :
حصارى بدان استوارى كه بود * كه تسخير آن ممتنع مىنمود
دليران لشكر بفرمان شاه * گرفتند و كندندش از گرد راه
و ابو العلا را گرفته نزد او آوردند ، مصراع :
سرش را همان دم ز تن باز كرد
و جسد پليدش را با علم يزيد در آتش بسوخت و قصر و عمارات او را كه در موضع مايله ساخته بود خراب نمود و در حوالى آن قصرى رفيع و باغى احداث كرد و از طرف مهريجرد قناتى جارى كرده آب آن را بدانجا آورده موسوم به محمدآباد نمود . الحال آن موضع به محله مبدّل شده و به « كوشك نو » اشتهار يافته .
گرد فرامرز
سابقا در اين اوراق سمت گزارش « 1 » يافت كه امير فرامرز بن گرشاسب « 2 » بن سلطان علاء الدوله كالنجار حسب الفرمان سلطان سنجر بن سلطان جلال الدين ملكشاه والى ولايت يزد گرديده در آن ملك علم اقتدار افراشت و در زمان اختيار قناتى جارى ساخته ديهى در حوالى ابرندآباد احداث نموده به گرد فرامرز موسوم
هامش
( 1 ) - اصل گذارش
( 2 ) - گرشاسب الدوله