گفتهاند ، شعر :
اگر چه مشتعل است آتش جگر هر دم * ز آب سرد تو بنشانيش درين گرما
قنات سوى
در مقالات اين صحيفه مرقوم شده كه در سنهء اربع و خمسمائه كه سلطان علاء - الدوله كالنجار در خطهء يزد بر مسند سلطنت قرار گرفت ارسلان خاتون حرم محترم آن پادشاه عاليجاه را خواجه سرائى بود صواب نام . خواجهء مشار اليها قناتى جارى نموده موسوم ساخت به قنات صواب و تا اكنون جارى و به قنات سوى شهرت يافته و در قريهء محمودآباد شرب مىشود .
ابر و مباركه
و نيز آن مهدعليا را دو كنيز بود : يكى ابر و ديگرى مباركه نام بود . آن دو جاريه قناتى جارى ساخته ابر و مباركه نام نهادند و تا حال جارى و در محلهء خلف خانعلى و مير چقماق شرب مىگردد .
قنات خيرآباد مشهور به آب دهوك
منبع آن از طرف مهريجرد است و داخل آب نعيماباد شده [ 140 ب ] به شهر مىآيد . جارى كنندهء آن معلوم نيست . در زمان سلطنت خاقان سعيد ميرزا شاهرخ مسدود گشته بود . امير جلال الدين چقماق شامى كه به امر حكومت بلدهء يزد قيام داشت مجددا تنقيه نموده در خانقاه و حمام و كاروانسراى « محلهء مير چقماق » كه از بناهاى خودش بود جارى كرده به قلعهء مباركه آورد و الحال مشرب آن موضع محمودآباد است .
آب نو مشهور به جديده
جارى كنندهء آن قنات معلوم نيست . اما از اكثر محلات و خانهها گذشته مسلمانان مستفيض مىگردند و تا محلهء سلطان المشايخ شيخ تقى الدين دادا محمد عليه الرحمة آمده در باغچههاى آن محله شرب مىشود .