( 13 )
( نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَ زِدْناهُمْ هُدىً )
: ( ما داستان آنها را به حق براى تو بازگو مىكنيم ، همانا آنان جوانانى بودند كه به پروردگارشان ايمان آوردند و ما بر هدايت آنها افزوديم ) ، اينكه ايمان ايشان را به خود نسبت مىدهد ، معلوم مىشود ايمان آنها مورد رضايت پروردگار بوده و اينكه فرمود ، ( بر هدايت آنها افزوديم ) مراد هدايت بعد از اصل ايمان است كه ملازم با ارتقاء درجهء ايمان مىباشد ، و باعث مىشود كه انسان بسوى هر چيزى كه مراد رضاى خداست هدايت شود ، همچنانكه فرمود : ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا بترسيد و به رسولش ايمان آوريد تا از رحمت خود دو چندان به شما بدهد و به شما نورى دهد كه بوسيلهء آن راه خود را بيابيد ) « 1 » .
( 14 )
( وَ رَبَطْنا عَلى قُلُوبِهِمْ إِذْ قامُوا فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً لَقَدْ قُلْنا إِذاً شَطَطاً )
: ( و دلهايشان را قوى نموديم كه قيام كردند و گفتند : پروردگار ما ، پروردگار آسمانها و زمين است و ما هرگز به جز او معبودى را نمىخوانيم كه در اين صورت به تحقيق سخن باطلى گفتهايم ) ، ( ربط ) يعنى محكم بستن و ( ربط بر قلبها ) كنايه از برداشتن اضطراب و نگرانى از آنهاست و ( شطط ) يعنى خروج از حدّ و تجاوز از حقّ .
مىفرمايد : ما قلبهاى آنها را محكم و آرام نموديم تا توانستند در مجلس پادشاه كه در آن عبادت بتها معمول بود و همه را به آن وادار مىنمودند ، قيام كنند و مردم را از عبادت بتها منع نمايند و با كمال شجاعت در مقابل جمعيّت ايستادند و مخالفت خود را با عبادت بتها اعلام كردند و گفتند : ما فقط پروردگار آسمان و زمين را عبادت مىكنيم ، براى اصرار و تأكيد گفتند : اگر غير او را بپرستيم اين عمل تجاوز از حدّ و بالا بردن مخلوق تا حدّ خالق است .
هامش
( 1 ) .( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ )، سورهء حديد ، آيهء 28 .