ظلم آنها نجات مىدهد و به لطف و آگاهى خود براى شما راه نجاتى مهيا مىكند و الهام آن دو نفر از اينجا استفاده مىشود كه آنها نگفتند اگر چنين كنيد ، شايد مورد مرحمت الهى قرار بگيريد و نجات يابيد ، بلكه به طور جزم و يقين گفتند : حتما خداوند رحمتش را بر شما مىگسترد و راه نجاتى برايتان فراهم مىنمايد .
( 17 )
( وَ تَرَى الشَّمْسَ إِذا طَلَعَتْ تَزاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذاتَ الْيَمِينِ وَ إِذا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذاتَ الشِّمالِ وَ هُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِداً )
: ( و خورشيد را مىبينى كه زمانيكه برمىآيد از غار آنها به جانب راست متمايل مىشود و چون فرو رود به جانب چپ بگردد و ايشان در فراخناى غارند كه آفتاب آنها را اذّيت نمىكند ، اين از نشانههاى خداست ، هر كس را خدا هدايت كند اوست نجات يافته و هر كه را خدا گمراه كند ديگر براى او غير از خدا دوست و راهبرى نخواهى يافت ) ، ( تزاور ) يعنى تمايل ، ( قرض ) يعنى قطع و بريدن ، و ( ذات اليمين ) و ( ذات الشمال ) يعنى جانب راست و چپ ، ( فجوة ) يعنى زمين پهناور و وسيع .
خطاب در آيه با رسولخداست ، امّا در واقع روى سخن با همه مردم است ، مىفرمايد : تو مىبينى كه آفتاب هنگام طلوع از طرف غار آنها به جانب راست متمايل مىشود و در نتيجه نورش به داخل غار مىافتد و وقتى غروب مىكند به جانب چپ غار متمايل مىشود و نتيجتا شعاعش باز هم به داخل غار مىافتد و اصحاب كهف در قسمت وسط و فراخناى وسيع غار قرار دارند كه آفتاب آنها را متاذّى نمىكند ، پس به اين وسيله اولا ) : خداوند آنها را از حرارت آفتاب و دگرگونه شدن رنگ چهره و پوسيده شدن لباسهايشان حفظ فرموده ، ثانيا ) : غار آنها در قسمت جنوبى ، شمالى واقع شده بوده كه هم در هنگام طلوع و هم در هنگام غروب اشعهء حيات بخش خورشيد به آن غار مىتابيده و ثالثا ) : آنها در خواب خود راحت و آسوده بودهاند و هواى غار هم محبوس نبوده ، بلكه آنها در جريان هوا قرار داشتهاند و همه اين اوصاف از عنايت الهى و لطف خدا نسبت به آنها حكايت مىنمايد .