عمل شايسته تأمين شود .
لذا اين زينتهاى زندگى مادّى و زمينى وسيلهاى براى آزمايش انسان است تا اهل سعادت و فلاح از غير آنها ممتاز و مشخص گردند ، يعنى افراد مؤمن كه اعمال شايسته مىنمايند از كافران و افرادى كه اعمال ناشايست مرتكب مىشوند ، جدا و ممتاز شوند و سپس اشاره مىنمايد كه وقتى آن مدّت معيّن كه خدا براى سكونت بشر در زمين مقرّر نموده بسر آمده و آزمايش الهى به سرانجام رسد ، خداوند آن دلبستگى به ماديّات را محو نموده و جمال و زينت زمين را از آن سلب مىكند و آن را به صورت خاكى خشك و بدون گياه مبدّل مىنمايد كه هيچ نفسى به آن رغبت نخواهد داشت و اين كلام كنايه از قطع رابطه و تعلّق بين انسان و متاع دنيويست و سرانجام خداوند همهء افراد بشر را از اين دنياى فانى به سراى آخرت كه سراى حساب است منتقل مىكند .
پس اين دو آيه نيز در مقام تسلّاى خاطر رسولخداست ، يعنى اى پيامبر ، از اعراض و انكار اينها متأسف و اندوهگين نشو و از اينكه مىبينى اينها غرق در مادّيات هستند اندوه مخور ، زيرا همه اين اعمال آنها مطابق ارادهء الهى است ، چون خدا اراده كرده اين دنياى فانى را در نظرشان زينت دهد و آن را وسيلهء آزمايش آنها قرار داده تا سره از ناسره جدا و مشخص گردد و در نهايت پس از اتمام امتحان و مدّت اجل آنها هر آينه ما زمين و هر چه در آنست را به صورتى خشك و لم يزرع در مىآوريم كه هيچ كس بدان رغبت نيابد ، پس كفر و ضلالت كفّار به معناى مغلوب شدن خدا نيست ، بلكه اعمال آنها همه مطابق برنامه و تدبير الهيست و در هر صورت امر خدا غالب است .
[ آيهء ( 26 - 9 ) داستان اصحاب كهف ]
( 9 )
( أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً )
: ( آيا پنداشتهاى كه از ميان آيات ما ماجراى اصحاب كهف و رقيم شگفت بودهاند ؟ ) ، از اين آيه آغاز ماجراى اصحاب كهف است كه اين قضيّه يكى از سه سؤاليست كه يهود به مشركين تعليم دادند تا از پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلم سؤال كنند و به اين ترتيب او را در دعوى نبوّت آزمايش نمايند ، كه اين سه سؤال يكى ماجراى موسى عليه السّلام و جوان همسفر اوست ، ديگرى ماجراى ذى القرنيين است و ماجراى ديگر همين قضيه اصحاب كهف است كه