مراد از ( فاحشه مبيّنه ) عملى است كه زشتى آن ظاهر باشد مانند : آزار پيامبر و تهمّت و غيبت .
مىفرمايد اى همسران رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم هر كس از شما كه مرتكب چنين اعمال زشتى بشود عذابى دو برابر خواهد داشت و كرامت زوجيّت و همسرى رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نمىتواند مانع از عذاب او شود چون بدون تقوى كرامتى وجود ندارد و اين امر عذاب شما بر خداوند آسان است و علّت اين دو چندان بودن عذاب آنها هم اين است كه ايشان در عين اينكه از مصاحبت رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم بهرهمند بودهاند و در كنار خود آينهء تمام نماى جمال و كمال الهى را داشتهاند باز هم مرتكب خطا شدهاند ، لذا خطاى آنها بسيار بزرگتر از ساير افراد است . و عذابشان هم دو چندان خواهد بود .
( 31 )
( وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً
: ( و هر كس از شما كه مطيع خدا و رسول باشد و عمل صالح بجا آورد ، اجر او نيز دو چندان داده مىشود و ما براى او روزى نيكويى فراهم كردهايم )
( قنوت ) يعنى خضوع و اطاعت و ( رزق كريم ) يعنى بهشت و نعمات آن مىفرمايد : هر كدام از شما زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم كه براى خدا و رسول خاضع شود و ملازم بر اطاعت آنها باشد و عمل شايسته انجام دهد ، پاداش او نيز دو چندان خواهد بود و برايش بهشت را تدارك ديدهايم .
( 32 )
( يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً
: ( اى زنان پيامبر ، شما اگر تقوى داشته باشيد ، مانند احدى از زنان ديگر نيستيد ، پس در سخن دلربايى نكنيد كه شخص بيمار دل به طمع مىافتد ، و سخن نيكو بگوييد )
يعنى شما به شرط تقوى منزلتى بالاتر از سايرين داريد و به همين دليل هم تكاليف شما مضاعف است ، پس در سخن خود نرمى و خضوع ننماييد و آهنگ صدايتان را فريبنده مسازيد چون در اين صورت اگر با مردان سخن بگوييد موجب تحريك شهوت و ريبه در آنها مىگرديد و مردان بيمار دلى كه ايمان ضعيفى دارند دچار خيالات شيطانى و