يَسِيراً )
: ( براى اينكه اگر دشمن از هر سو بر در خانههايشان درآيند و از آنها بخواهند كه دست از دين بردارند ، جز اندكى همگى بلادرنگ از دين برمىگردند . )
( 15 )
( وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لا يُوَلُّونَ الْأَدْبارَ وَ كانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُلًا )
: ( و به تحقيق قبلا با خدا عهد بستند كه به خدا و دين پشت نكنند و خدا از عهد خود بازخواست خواهد كرد )
مىفرمايد : اگر لشكر مشركين داخل خانههايشان شوند و آنها در خانهها باشند ، و مشركين از آنها بخواهند كه از دين برگردند ، جز اندكى از آنها بقيّه بلادرنگ پيشنهاد آنها را مىپذيرند ، يعنى اينها ثباتى در دين ندارند و فقط تا وقتى بر دين استوارند كه آسايش و منافعشان در خطر نيافتد امّا در صورت حملهء دشمن و درگيرى بىدرنگ دست از دين مىكشند .
با اينكه آنها قبلا پيمان بستهاند كه به دين خدا پشت نكنند ، يعنى در هنگام بيعتى كه با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم نمودند ، عهد بستند كه پشتيبان دين باشند و در صورت لزوم به جهاد بروند و از جنگ نگريزند ، و هر آينه از اين عهد الهى بازخواست خواهند شد .
همچنانكه ابتدا فرمود اين وقايع براى آن بود كه صدق راستگويان به ظهور برسد و متخلّفان و سست ايمانها و واماندگان از بابت كوتاهى و تخلّفشان مورد بازخواست واقع شوند .
( 16 )
( قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَ إِذاً لا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا )
: ( بگو فرار از مرگ يا كشته شدن نفعى به حالتان ندارد ، چون جز اندكى از زندگى بهرهمند نخواهيد شد )
( 17 )
( قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرادَ بِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً وَ لا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً )
: ( بگو چه كسى مىتواند شما را از خدا نگه دارد اگر او ارادهء بدى شما را كرده باشد يا ارادهء رحمتى نموده باشد ، نه ، به غير خدا آنان سرپرست و ياورى نخواهند يافت )
يعنى به فرض هم كه از جنگ و كشته شدن فرار كرديد ، اين فرار سودى به حالتان