ندارد ، چون هر نفسى اجلى معيّن دارد و شما به جز مدّت اندكى زنده نخواهيد بود و فرار شما هيچ تأثيرى در تأخير اجل شما ندارد .
و خير و شرّ هم تابع ارادهء خداست و هيچ سببى نمىتواند از نفوذ ارادهء خدا دربارهء شما جلوگيرى كند و مانع از آن شود ، پس دورانديشى و احتياط اقتضاء مىكند كه انسان امر خود را محوّل به خدا كند و با توكّل به او آرامش بيابد و در امر خدا ثابت باشد ، چون آنها به غير خدا سرپرست و ياورى نخواهند يافت .
( 18 )
( قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنْكُمْ وَ الْقائِلِينَ لِإِخْوانِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنا وَ لا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا )
: ( به تحقيق خدا افراد تأخير كننده را مىشناسد و مىداند چه كسانى به برادران خود گفتند : نزد ما بياييد و به جنگ نرويد ، اينها جز اندكى به جنگ حاضر نمىشوند )
( 19 )
( أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذا جاءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَالَّذِي يُغْشى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَإِذا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ أُولئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً
: ( آنها نسبت به جان خود بر شما بخل مىورزند ، پس زمانيكه پاى ترس به ميان آيد ، آنها را مىبينى كه با حالت كسى به تو نگاه مىكنند كه به بيهوشى احتضار و موت افتاده ، حدقههايشان مىچرخد ، ولى وقتى ترس بر طرف شود ، با زبانهاى تند و تيز به شما طعنه مىزنند و در خيرى كه به شما رسيده بخيلند ، آنها ايمان نياوردهاند و خدا هم اعمالشان را باطل و بىاجر نموده و اين امر براى خدا آسان است )
مىفرمايد خدا كسانى را كه مردم را از شركت در جهاد مانع مىشوند و خودشان نيز براى حضور در جنگ امروز و فردا مىكنند ، و به برادران دينى خود مىگويند نزد ما بياييد و به جهاد نرويد و جان خود را از شما مسلمانان دريغ مىدارند ، مىشناسد و از اينها به جز عدّه كمى در جنگ حاضر نمىشوند و همين كه جنگ درگرفت آنها را مىبينى كه چشمهايشان از ترس كنترل ندارد و مانند چشمان شخص رو به مرگ در حدقه مىگردد ، ولى همين كه موجبات وحشت زايل شد با زبانهاى تيز خود زخم زبان