سورهء روم
بسم الله الرحمن الرحيم
غرض سوره : وعدهء قطعى نصرت ، ذكر مسأله معاد ، استدلال بر اينكه خداى متعال به زودى وعدهء خود دربارهء روز قيامت را محقّق خواهد كرد و ذكر آيات و نشانههاى ربوبيّت پروردگار .
[ آيهء ( 19 - 1 ) اشاره به اينكه وعدهء خداوند هرگز تخلّف نمىپذيرد و خداوند با نصرت خود مؤمنان را يارى مىكند ]
( 1 )
( الم )
: ( الف - لام - ميم ) چنانچه گفته شد سورههايى كه با حروف مقطعه مشابه آغاز مىشوند معانى و مقاصد مشابهى دارند و ميان اين حروف و معانى سوره ارتباط عميقى وجود دارد .
( 2 )
( غُلِبَتِ الرُّومُ )
: ( روم شكست خورد )
( 3 )
( فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ )
: ( در نزديكترين سرزمين به اعراب و ايشان بعد از شكستشان به زودى غلبه مىيابند )
( 4 )
( فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ )
: ( در چند سال بعد ، آرى همه امور چه قبل از غلبه و چه بعد از آن بدست خداست و در آن روز مؤمنان خوشحال مىشوند )
( 5 )
( بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ )
: ( به واسطهء نصرت خدا و خدا هر كس را كه بخواهد يارى مىكند و او غالب و مهربان است )