براى شما بهتر است ، اگر مىدانستيد )
اين آيه عطف بر كلمه ( نوحا ) در آيهء 14 مىباشد يعنى ما ابراهيم را هم بسوى قومش فرستاديم و او آنان را به پرستش خداى يگانه دعوت كرده و آنها را امر به تقوى و ترس از عذاب الهى نمود ، تا شايد متلّبس به لباس عبوديّت و بندگى شوند و در ادامه خطاب به آنها فرمود : اين امر يعنى پرستش خداى واحدى كه خلق و تدبير بدست اوست براى شما بهتر است از پرستش بتها و جمادات بىشعور ، البته اگر اهل علم و تعقّل باشيد .
( 17 )
( إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً وَ تَخْلُقُونَ إِفْكاً إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقاً فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ وَ اشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ )
: ( شما به جاى خدا بتهايى را مىپرستيد و تهمتها مىزنيد با اينكه آنهايى كه به غير خدا پرستششان مىكنيد مالك هيچ رزقى براى شما نيستند ، پس رزق را از نزد خدا بطلبيد و او را عبادت نموده و شكر گزاريد كه به سوى او باز مىگرديد )
مىفرمايد شما به غير خدا نمىپرستيد به جز بتهايى را كه هيچ حقيقتى ندارند و از خود دروغى ساختهايد ، اين بتها كه شما آنها را عبادت مىكنيد تا شايد از شما راضى شوند و به صورت مجسمهء مقربين درگاه خدا شامل ملائكه يا جن مىباشند ، مالك هيچ رزقى براى شما نيستند و آن كس كه مالك رزق شماست خداى يكتاست كه شما را آفريده و روزى شما را مقدّر نموده ، پس رزق را از او بخواهيد چون او مالك رزق است و او را عبادت كنيد و از عبادت بتها منصرف شويد و خدا را شكر گزاريد كه به شما روزى داده و به انواع نعمتها بهرهمندتان نموده ، چون شكر منعم در برابر انعام او واجب است . و از آنجا كه در نهايت بسوى خداى واحد رجوع مىكنيد و او از شما محاسبه مىكند پس واجب است كه او را عبادت كنيد و شكر او را به جا آوريد ، نه آنكه فقط براى درخواست رزق او را بخوانيد و شكر گزاريد چون رزق اگر چه كه بدست خداست امّا اسبابى طبيعى دارد و خداوند در دنيا كافران را به جهت كفرشان از رزق محروم نمىكند پس تنها ملاك عبادت مسأله رجوع به سوى خدا سبحان و سعادت حيات اخروى است .