( 45 )
( وَ لكِنَّا أَنْشَأْنا قُرُوناً فَتَطاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ وَ ما كُنْتَ ثاوِياً فِي أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ لكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ )
: ( و ليكن ما نسلها را پديد آورديم و زندگانى برايشان به طول انجاميد و تو در ميان اهل مدين ساكن و مقيم نبودى تا سرگذشت آنها را براى مردم خودت بگويى ، اين مائيم كه تو را مىفرستيم )
در ادامه مىفرمايد : تو هنگام نزول تورات حاضر نبودى ولى ما نسلهايى را پس از آن پديد آورديم و عمر آنها طولانى شد و ما بعد از آن داستان موسى و نزول كتاب را براى تو بيان كرديم و نيز تو در ميان اهل مدين و قوم شعيب عليه السّلام ساكن نبودى و آنچه را بر آنها گذشت ناظر نبودى كه اينك آيات ما را كه حاوى داستان آنهاست بر امّت خود و مشركان بخوانى ، بلكه اين ما هستيم كه تو را بسوى قومت فرستادهايم تا اين آيات را بر آنان بخوانى .
( 46 )
( وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ )
: ( و تو در طرف كوه طور آنجا كه ما ندا داديم ، نبودى و ليكن ما از روى رحمت جريان را به تو خبر داديم تا مردمى را كه قبل از تو پيامبر بيمرسانى نداشتند ، بيم دهنده باشى تا شايد متذكّر شوند )
باز در مقام تأكيد مىفرمايد : تو در جانب طور نبودى آن زمانى كه ما به موسى ندا كرديم و با او سخن گفتيم و او را براى رسالت برگزيديم ، تا بتوانى اين ماجرا را همچون كسى كه خودش حاضر و ناظر بوده ، براى مردم معاصر خودت بازگو كنى ، ولى به خاطر رحمتى كه از جانب ما شامل حال تو شد ما تو را از آن خبردار كرديم تا با نقل آن ، مردمى را كه پيش از تو پيامبر و بيم دهندهاى نداشتند ، انذار كنى تا شايد متذكّر شده ، ايمان آورند و دعوت تو را بپذيرند .
( 47 )
( وَ لَوْ لا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ )
: ( و اگر رسولى نمىفرستاديم و به كيفر گناهانى كه كردند هلاكشان مىساختيم ، مىگفتند : پروردگارا چرا رسولى به سوى ما نفرستادى تا آياتت را پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم ؟ )