مذكور تنها براى حضرت موسى عليه السّلام نمودار شده و غير او ، كسى آن را نديده است .
( 8 )
( فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ )
: ( پس زمانى كه به آتش رسيد ، ندا داده شد كه هر كه در اين آتش است و هر كه پيرامون آنست مبارك باد و پروردگار جهانيان منزّه است )
يعنى زمانى كه موسى در كنار آتش حاضر شد ندايى به گوشش رسيد كه گفت : به هر كه در اين آتش و اطراف آن است خير بسيار داده شد . و مراد از مبارك بودن
( مَنْ فِي النَّارِ )
مبارك بودن خداست كه سلطان و قدرت او در آتش ظهور كرده ، چون صداى گفتگو از درختى برمىخاست كه آتش اطرافش را احاط كرده بود و مراد از ( من حوله ) موسى و همراهان او و يا ملائكهء « 1 » اطراف آتش مىباشند .
به هر جهت معناى آيه اين است كه : مبارك است آن كسى كه با كلام خود از آتش بر تو تجلّى كرد و خير كثير به تو داد و عبارت
( سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ )
تنزيه خدا از جسم و جسمانى بودن و يا احاطهء مكان به او و در دسترس حوادث قرار گرفتن است .
( 9 )
( يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ )
: ( اى موسى ، مطلب از اين قرار است كه من خداى عزّتمند و فرزانهام )
اين عبارت گفتار خداوند در معرفى خود براى موسى است كه بداند آنكه با او سخن مىگويد پروردگار متعال است كه عزيز و مقتدر و حكيم است .
( 10 )
( وَ أَلْقِ عَصاكَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ )
: ( و عصايت را بيانداز و چون آن را ديد كه مانند مارى جست و خيز مىكند ، گريزان روى گردانيد و باز نگشت ، اى موسى بيم نداشته باش ، كه پيغمبران در پيشگاه من بيم ندارند )
( 11 )
( إِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( جز آنكه ستم كرده ، سپس بدنبال بدى نيكى آورده باشد ، پس همانا من آمرزنده و مهربان هستم )
در ادامه خداوند به موسى امر مىكند كه عصايت را بيفكن و چون موسى عصا را
هامش
( 1 ) . مطابق تفسير روح المعانى .