سورهء نمل
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
غرض سوره : بشارت و انذار و ذكر مختصرى از داستانهاى موسى و داود و سليمان و صالح و لوط ( عليهم السلام ) و بيان پارهاى از اصول معارف مانند توحيد ربوبى و معاد ، مىباشد .
[ آيهء ( 6 - 1 ) بيان اينكه انسان منكر معاد اعمالش حبط و بىاثر است ]
( 1 )
( طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ )
: ( طس ، اين آيات قرآن و كتاب آشكار است ) طس همچون ساير حروف مقطعه از رموز قرآنى است كه گفته مىشود نشانه از اسماء حسناى طالب و سميع مىباشد .
اشاره با ( تلك ) كه مخصوص اشاره به دور است براى دلالت بر رفعت قدر و علّو مرتبهء آيات اين سوره است و قرآن به معناى خواندنى مىباشد . مىفرمايد : اين آيات عظيم الشأنى كه ما نازل مىكنيم ، آيات كتابيست خواندنى و رفيع المنزلة كه مقاصد خود را به روشنى بيان مىكند و هيچ ابهام و پيچيدگى ندارد .
( 2 )
( هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ )
: ( كه هدايت و بشارتى براى مؤمنان مىباشد )
يعنى اين كتاب مبين مؤمنان را به سوى سعادت هدايت كرده و آنها را به عاقبت نيكو و كريم بشارت مىدهد . ممكن است هدى و بشرى در معناى اسم فاعل و يا معناى مصدرى باشند كه در صورت دوّم معناى مبالغه را مىرسانند يعنى قرآن براى مؤمنان بسيار هدايت كننده و بشارت بخش است .
( 3 )
( الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ )
: