نمىشود و او در عقوبت مكذّبان تعجيل نمىكند و چون مهربان است بندگان خود را هدايت مىنمايد .
[ آيهء ( 175 - 160 ) دربارهء قوم لوط و سرانجام آنها ]
( 160 )
( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ )
: ( قوم لوط پيامبران را تكذيب كردند )
( 161 )
( إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَ لا تَتَّقُونَ )
: ( آن زمان كه برادرشان لوط به آنها گفت : آيا خدا ترس نمىشويد ؟ )
( 162 )
( إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ )
: ( من براى شما پيغمبرى امين هستم )
( 163 )
( فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ )
: ( از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد )
( 164 )
( وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ )
: ( من در برابر پيامبرى از شما مزدى نمىخواهم ، مزد من جز بر عهدهء پروردگار جهانيان نيست )
تفسير اين آيات به عينه مانند آيات مشابه در مورد پيامبران سابق است . قوم لوط عليه السّلام در قريهاى به نام ( سدوم ) زندگى مىكردند و از همه نعمات برخوردار بودند ، ليكن طريقهء فطرت را كنار گذاشته و راهى غير معمول براى ارضاء تمايلات نفسانى خود برگزيدند و خداوند هم لوط عليه السّلام را براى هدايت آنها فرستاد اما ايشان او را تكذيب كردند و به اعمال پليد خود ادامه دادند ، در نهايت خداوند هم آنها را به عذاب استيصال دچار نمود .
( 165 )
( أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ )
: ( چرا شما در ميان همه عالميان به سراغ مردان مىرويد )
( 166 )
( وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عادُونَ )
: ( و همسرانتان را كه پروردگار براى شما آفريده ، وامىگذاريد ؟ راستى كه شما گروهى متجاوزيد . )
حضرت لوط عليه السّلام با استفهامى انكارى و توبيخى خطاب به آنها مىفرمايد : آيا شما در ميان همه عالميان با اين كثرتى كه دارند و اين همه زنان در ميان آنهاست ، تنها به سروقت مردان مىرويد و عمل شنيع لواط را مرتكب مىشويد كه هيچ يك از جهانيان قبل از شما آن را مرتكب نشدهاند ؟