( 54 )
( وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ كانَ رَبُّكَ قَدِيراً )
: ( و اوست كه از آب بشرى آفريد و او را نسبت پيوندى و نژادى قرار داد كه پروردگار تو قدرتمند است )
( صهر ) يا ( ختن ) خويشاوندان از ناحيهء زن مىباشند كما اينكه ( نسب ) خويشاوندان از ناحيهء مرد هستند .
مىفرمايد : خداى سبحان كسى است كه از نطفه - كه خود نوعى آب است - بشرى را خلق نموده و او را داراى نسب و صهر ، يعنى زن و مرد قرار داده .
لذا خداوند متعال و قادر كثرت را در عين وحدت و تفرّق را در عين اتّحاد محفوظ نگه داشته و نيز اختلاف نفوس و آراء را ، از نظر ايمان و كفر ، بوسيله فرستادن پيامبران براى هدايت آنها حفظ فرموده ، و اگر ارسال رسل الهى نبود جهل و ضلالت همه جامعهء بشرى را فرا مىگرفت .
( 55 )
( وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ وَ كانَ الْكافِرُ عَلى رَبِّهِ ظَهِيراً )
: ( و غير از خدا چيزهايى را مىپرستند كه نه سودشان مىدهد و نه ضررشان مىزند و كافر بر عليه پروردگار خود پشتيبان آن خدايان دروغين است )
مىفرمايد : اين كفّار مشرك ، به جاى پرستش خدا ، چيزهايى را مىپرستند كه نه در عوض پرستش خير و سودى به آنها مىرسانند و نه در صورت ترك پرستش ، ضررى به آنها مىزنند . و كافران همواره در دشمنى با پروردگارشان معاون و پشتيبان شيطان بودهاند و به كمك او ديگران را به طغيان و تكذيب فرا خواندهاند .
( 56 )
( وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً )
: ( و ما تو را جز بشارت دهنده و بيم رساننده نفرستاديم )
يعنى خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : ما در رسالت تو وظيفهاى غير از بشارت و انذار بر دوش تو نگذاشتهايم ، پس اينها كه با تو مخالفت مىكنند و ياورى شيطان را مىنمايند ، نمىتوانند خداى را به عجز و ستوه آورند و تو نيز وظيفهاى بيش از بشارت و انذار دربارهء آنها ندارى .