و هدايت نيز در اطاعت خداست . اما آنچه به عهدهء رسول است فقط تبليغ است و بس و اگر شما با او مخالفت كنيد و رسالت او را انكار نماييد هيچ ضررى متوجّه او نمىشود ، چون او تنها مكلّف به تبليغ مىباشد .
( 55 )
( وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ )
: ( خداوند به مؤمنان و كسانى از شما كه اعمال شايسته بجا مىآورند وعده داده كه آنها را در زمين جانشين كند ، همانطور كه پيشنيان آنها را جانشين كرد ، و نيز دينشان را كه براى آنها پسنديده استقرار دهد و پس از ترسشان امنيّت روزيشان فرمايد ، تا مرا پرستند و چيزى را شريك من نكنند و هر كس كه پس از اين كافر شود ، آنان خود تبهكارانند )
اين آيه خطاب به همه مسلمانان اعم از مؤمن و منافق و صالح و طالح مىباشد ، امّا وعدهء جميل آن اختصاص به مؤمنانى دارد كه اعمال صالح مىنمايند و مىفرمايد كه به زودى جامعهء صالحى مخصوص به ايشان برايشان مهيّا مىكند و آنها را در زمين تمكّن و اختيار مىبخشد و خلافت الهيّه را به آنها اعطا مىكند و دينشان را كه برايشان پسنديده و همان اسلام است ، در زمين متمكّن و برقرار مىسازد و امنيّت را جايگزين ترس و وحشتى كه داشتند مىنمايد و يا آنها را وارث و مسلّط بر زمين قرار مىدهد كما اينكه سنّت جارى الهى در مورد گذشتگان نيز چنين بوده و خلاصه در اثر آن امنيّت و سلطه ، مىتوانند بدون هيچ مانع و رادع و خوفى از جانب كفّار و منافقان خدا را عبادت كنند و چيزى را شريك او قرار ندهند و امر او را سبك نشمرده و به او كفر نورزند و هيچ گونه شرك جلى يا خفى در عبادت او نداشته باشند و هر كس بعد از تحقّق اين وعده كفر بورزد قطعا فاسق و خارج از روش بندگى و عبوديّت خواهد بود « 1 » .
هامش
( 1 ) . تفسير مجمع البيان ، اين آيه را شامل عموم امّت اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم و وعده آن را ناظر به فتوحات