يعنى حكم مذكور در آيهء قبل تا وقتى معتبر است كه كودكان به حدّ بلوغ و رشد عقلى و جسمى برسند و بعد از آن بايد مانند ساير افرادى كه قبلا ذكر شد ، - يعنى مردان و زنان آزاد و بالغ - اجازه بگيرند . و فلسفهء بيان اين احكام هم اين است كه خدا احكام دين خود را به مقتضاى علم و حكمتش براى شما بيان نمايد تا در هر موردى به شيوهء حق و صواب رفتار نماييد .
( 60 )
( وَ الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ اللَّاتِي لا يَرْجُونَ نِكاحاً فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ بِزِينَةٍ وَ أَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ )
: ( و زنان وامانده كه ديگر اميد شوهر كردن ندارند ، به شرط اينكه زينت خود را نمايش ندهند ، گناهى متوجّهشان نيست اگر جامهء خود را بگذارند و در عين حال عفاف ورزيدن و خوددارى براى آنها بهتر است و خدا شنوا و داناست . )
( قواعد ) يعنى زنان سالخوردهاى كه كسى رغبتى به مباشرت و نكاح با ايشان نداشته باشد و بعضى گفتهاند منظور زنان يائسه است .
و ( تبرّج ) به معناى اظهار محاسن و زيبائيهايى است كه بايد آنها را بپوشاند اين آيه استثنايى از حكم عمومى حجاب است ، يعنى زنان مسّنى كه اميد ازدواج ندارند ، مىتوانند حجاب را مراعات نكنند ، البته در صورتى كه خودنمايى و زينت نداشته باشند ، اما در ادامه مىفرمايد براى همين زنان هم پوشيدگى بهتر از خودنمايى است و خدا شنواست يعنى آنچه را كه زنان به مقتضاى فطرتشان درخواست دارند مىشنود و داناست يعنى احكامى را كه به آن محتاج هستند مىشناسد .
( 61 )
( لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَ لا عَلى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَواتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خالاتِكُمْ أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَكَةً طَيِّبَةً كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ )
: ( نه براى كور مانعى هست ، نه براى