جهت اين كند و كاوى كه در اين ماجرا كرديد عذاب عظيمى در دنيا و آخرت به شما مىرسيد به دليل اينكه شما اين سخن را بدون تحقيق و بررسى از دهان يكديگر گرفتيد و آن را پذيرفتيد و دهان به دهان منتشر نموديد ، بدون اينكه آنها را واقعا باور داشته و يا مصداقى در واقعيّت براى آن بيابيد ، فقط آن را به يكديگر منتقل كرديد و اين امر به نظر شما سهل و ساده رسيد در حالى كه اين عمل در نزد خدا كار بس عظيمى بود چون بهتان و افترا مخصوصا اينكه نسبت به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم باشد عمل بسيار ناپسنديست كه امر دعوت دينى او را تباه مىسازد .
( 16 )
( وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ )
: ( چرا وقتى آن را شنيديد ، نگفتيد : ما را سزاوار نيست كه در اين مورد سخن بگوييم ، خدايا تو منزّهى ، اين بهتانى بزرگ است . )
( 17 )
( يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ )
: ( خداوند شما را اندرز مىدهد كه اگر اهل ايمانيد ، ديگر به چنين عملى باز نگرديد . )
( 18 )
( وَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ )
: ( و خدا آيات خود را براى شما بيان فرمود و خدا بسيار دانا و درست كردار است . )
خداوند مؤمنان را توبيخ و ملامت مىنمايد كه چرا وقتى اين تهمت و دروغ بزرگ را شنيدند ، به جاى اينكه آن را دهان به دهان منتقل نمايند ، قدرى تفكّر نكردند و با خود نگفتند : چرا ما در اين مورد صحبت كنيم ؟ ما چنين حقّى نداريم ، منزّهى تو خدايا از اينكه همسر پيامبرت گنهكار و اهل فسق و فجور باشد ، اين سخن يك افترا و تهمت محض است آن هم تهمت در عرض و ناموس بخصوص كه اين تهمت ناموسى در مورد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم مىباشد .
آنگاه خداوند مؤمنان را موعظه مىنمايد كه مبادا مجددا مرتكب چنين عملى شوند و آن را تكرار نمايند ، چون اين عمل يعنى بازگو كردن و تلقّى افك از صفات مؤمنين بدور است و خداوند دلايل واضح و مفصّل خود را بيان مىكند ، چون او دانا و حكيم است و امور را بواسطه علم خود در موارد مناسب جريان مىدهد و انگيزهها و نيّات و