نداشتيد و نظام زندگيتان بواسطه جهالت مختل مىگشت .
[ آيهء ( 26 - 11 ) آيات مربوط به داستان افك ]
( 11 )
( إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ )
:
( بدرستى كسانى كه افك را آوردند ، گروهى از شما بودند ، نپداريد كه آن براى شما شرّ است ، بلكه خير شما در آن است براى هر يك از آنها بخشى از گناهى كه كسب كرده خواهد بود و آن كس از ايشان كه عهدهدار بخش اعظم آن شد ، برايش عذابى بزرگ خواهد بود . )
( افك ) يعنى دروغ يا هر امرى كه از وجههء اصلىاش منحرف شده باشد . و ( عصبه ) يعنى جماعتى متعصّب و مجتمع و دست به دست هم داده .
مخاطب آيه مؤمنان هستند ، از اهل سنّت نقل شده كه ماجراى افك مربوط به عايشه همسر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم بوده و شيعيان اعتقاد دارند كه اين ماجرا مربوط به ماريه مادر ابراهيم ، كنيز ام ولد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم است . اما هر دو گروه روايات محل اشكال هستند ، آنچه مسلّم و قطعى است ، اين ماجرا راجع به يكى از زنان رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم مىباشد چون خداوند در چند آيهء بعد آن را امرى عظيم « 1 » مىشمارد . به هر جهت مىفرمايد : كسانى كه اين دروغ را ساختند ، جماعتى از شما هستند كه با هم تبانى و ارتباط دارند كه قصدشان اشاعه و گسترش اين شايعه بوده تا قداست و نزاهت رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم را لكهدار ساخته و او را در ميان مردم رسوا سازند .
در ادامه مىفرمايد : اين امر را شرّ نپنداريد ، بلكه خير شما در آن است ، چون يكى از سعادتهاى جامعه صالح در اين است كه اهل گمراهى و فساد در آن جامعه شناسايى شوند تا جامعه نسبت به اصلاح اين اعضاى فاسد اقدام كند ، آنگاه فرمود : آنهايى كه اين تهمت را زده بودند به آثار سوء عملشان شناخته مىشوند و از ديگران متمايز مىگردند . در نتيجه در جامعه رسوا و مفتضح مىشوند و آن كسى كه منشاء اين تهمت بوده و مسئوليّت بيشتر آن را به گردن گرفته باشد و بيشتر از همه در فكر اشاعه دادن آن بوده ،
هامش
( 1 ) . سورهء نور ، آيهء 15 .