زنان قبيحتر بوده و نيز شهوت در زنان قويتر است « 1 » .
به هر جهت به مسلمانان اهل ايمان فرمان مىدهد كه زن و مرد زناكار را صد تازيانه بزنند و متولّى اين امر كسى است كه ولىّ مسلمانان باشد يعنى پيامبر يا امام و يا نايب امام .
البته اين حكم در صورتى است كه هيچكدام از آنها محصن ( داراى همسر ) نباشند كه در اين صورت فرد محصن بايد سنگسار شود و نيز در صورتى است كه بنده نباشند يعنى آزاد باشند و گرنه حدّ زناى بردگان نصف حدّ افراد آزاد مىباشد ( 50 تازيانه ) .
در ادامه براى تأكيد در نهى و جلوگيرى از تساهل و تسامح در حقّ آنها مىفرمايد :
اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد ابدا در اجراى حكم خدا نسبت به آن دو رأفت و رحمت به خرج ندهيد و در عذاب آنها تخفيف قائل نشويد و مواظب باشيد ، رأفت ، شما را در اجراى حكم خدا و اقامهء حدّ او نگيرد و مانع نشود .
در آخر مىفرمايد بايد جماعتى از مؤمنين ناظر و شاهد اين اجراى حكم باشند تا آنها نيز عبرت بگيرند و به اين عمل شنيع نزديك نشوند .
در حديث نقل شده كه هرگز شخص زناكار در حالت ايمان زنا نمىكند و نيز فرد سارق در حالت ايمان مرتكب سرقت نمىشود ، بلكه اينها وقتى مرتكب اينگونه اعمال مىشوند كه ايمان را مانند پيراهنى از تن به در مىآورند « 2 » .
( 3 )
( الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ )
: ( مرد زناكار جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نمىكند و زن زناكار هم جز با مرد زناكار يا مشرك ازدواج نمىكند و اين عمل بر مؤمنان حرام است )
معناى آيه با كمك روايات وارده از طرق اهل بيت عليه السّلام اين است كه : مرد زناكار وقتى زناى او شهرت پيدا كرد و حدّ شرعى بر او جارى شد ولى توبه نكرد ، ديگر حرام است كه با زن پاك و مسلمان ازدواج كند ، بايد يا با زن زناكار ازدواج كند و يا زن
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 7 .
( 2 ) . به نقل از رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم در اصول كافى ، ج 2 .